ประมวลรัษฎากร เปลี่ยนอะไรบ้าง
แก้ไขโดย พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ 6) พ.ศ. 2490
- มาตราที่แก้
- 4
- มาตราที่เพิ่ม
- 0
- มาตราที่ยกเลิก
- 0
เงินช่วยบำรุงท้องที่นั้น เมื่อเก็บมาได้เท่าใด ให้จ่ายบำรุงท้องที่ตามเกณฑ์ดังนี้ (๑) บำรุงท้องที่ภายในเขตตำบลร้อยละ ๖๐ (๒) บำรุงท้องที่ภายในเขตอำเภอร้อยละ ๒๐ (๓) บำรุงท้องที่ภายในเขตจังหวัดร้อยละ ๒๐ (๔) ถ้าเงินช่วยบำรุงท้องที่นี้เก็บในเขตเทศบาล ก็ให้บำรุงท้องที่ภายในตำบลในเขตเทศบาลนั้นร้อยละ ๕๐ และบำรุงท้องที่โดยทั่วไปภายในเขตเทศบาลนั้นร้อยละ ๕๐ เงินบำรุงท้องที่ตาม (๑) ถ้าที่ประชุมกำนันในท้องที่อำเภอใด โดยนายอำเภอเป็นประธาน ลงมติเสียงข้างมากเห็นสมควรจะโอนเงินไปจ่ายบำรุงตำบลอื่นในท้องที่อำเภอเดียวกัน และถ้าคณะกรมการจังหวัดอนุมัติตามมตินั้นแล้วก็ให้ทำได้
ตั้งแต่วันใช้บังคับบทบัญญัติแห่งลักษณะนี้ ให้จัดเก็บภาษีเรียกว่าภาษีโรงแรมภัตตาคาร เมื่อมีการเช่าที่พัก หรือมีการเช่าที่พักและซื้ออาหารบริโภค หรือมีการซื้ออาหารบริโภคในโรงแรมภัตตาคาร โรงแรมภัตตาคารใดนำอาหารจากที่อื่นมาให้บุคคลบริโภคในโรงแรมภัตตาคารให้ถือว่าเป็นการซื้ออาหารบริโภคในโรงแรมภัตตาคารนั้น
<o:p>โดยการตรวจสอบของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๒๕๙ ก็ดี โดยการกล่าวหาแจ้งความของบุคคลใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นเจ้าพนักงานรัฐบาลหรือมิใช่ก็ดี ถ้าปรากฏว่าไม่เสียภาษีโรงแรมภัตตาคาร หรือเสียไม่ครบถ้วน ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เรียกเก็บภาษีโรงแรมภัตตาคารจากโรงแรมภัตตาคารที่เกี่ยวข้องจนครบ และให้เรียกเก็บเงินเพิ่มอีกเป็นจำนวน ๒ เท่า ของภาษีโรงแรมภัตตาคารที่ไม่เสียหรือที่ขาด หรือเป็นเงิน ๒๕ บาทแล้วแต่อย่างใดจะมากกว่า ภาษีโรงแรมภัตตาคารและเงินเพิ่มตามมาตรานี้ ให้ชำระเป็นเงินภายในกำหนด ๑๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับทราบจากพนักงานเจ้าหน้าที่ เงินเพิ่มนี้ให้ถือเป็นภาษีโรงแรมภัตตาคาร เงินเพิ่มเมื่อเรียกเก็บได้แล้ว ให้หักออกร้อยละ ๒๐ เป็นเงินสินบนรางวัลเพื่อจ่ายให้แก่บุคคลที่ตรวจพบหรือบุคคลที่แจ้งความกล่าวหาดังกล่าวในวรรคหนึ่งตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
<o:p>ให้เจ้าสำนักมีหน้าที่และความรับผิดในการปฏิบัติและการชำระภาษีโรงแรมภัตตาคารของโรงแรมภัตตาคารตามบทบัญญัติในลักษณะนี้ทุกประการ
<o:p>