ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เปลี่ยนอะไรบ้าง

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗) อนุวัฒน์จาตุรนต์ อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช ตราไว้ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรที่จะยกเลิกบรรดากฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ ณ บัดนี้ และให้ใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งแทน จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้ สารบาญ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ภาค ๑ บททั่วไป ลักษณะ ๑ บทวิเคราะห์ศัพท์ ๑ ลักษณะ ๒ ศาล หมวด ๑ เขตอำนาจศาล ๒-๑๐ หมวด ๒ การคัดค้านผู้พิพากษา ๑๑-๑๔ หมวด ๓ อำนาจและหน้าที่ของศาล ๑๕-๓๔ หมวด ๔ การนั่งพิจารณา ๓๕-๔๕ หมวด ๕ รายงานและสำนวนความ ๔๖-๕๔ ลักษณะ ๓ คู่ความ ๕๕-๖๖ ลักษณะ ๔ การยื่นและส่งคำคู่ความและเอกสาร ๖๗-๘๓ ลักษณะ ๕ พยานหลักฐาน หมวด ๑ หลักทั่วไป ๘๔-๑๐๕ หมวด ๒ การมาศาลของพยานและการซักถามพยาน ๑๐๖-๑๒๑ หมวด ๓ การนำพยานเอกสารมาสืบ ๑๒๒-๑๒๗ หมวด ๔ การตรวจและการแต่งตั้งผู้เชี่ยวชาญโดยศาล ๑๒๘-๑๓๐ ลักษณะ ๖ คำพิพากษาและคำสั่ง หมวด ๑ หลักทั่วไปว่าด้วยการชี้ขาดตัดสินคดี ๑๓๑-๑๓๙ หมวด ๒ ข้อความและผลแห่งคำพิพากษาและคำสั่ง ๑๔๐-๑๔๘ หมวด ๓ ค่าฤชาธรรมเนียม ส่วนที่ ๑ การกำหนดการชำระค่าฤชาธรรมเนียม และการดำเนินคดีอนาถา ๑๔๙-๑๖๐ ส่วนที่ ๒ ความรับผิดในค่าฤชาธรรมเนียม ๑๖๑-๑๖๙ ภาค ๒ วิธีพิจารณาในศาลชั้นต้น ลักษณะ ๑ วิธีพิจารณาสามัญในศาลชั้นต้น ๑๗๐-๑๘๘ ลักษณะ ๒ วิธีพิจารณาสามัญในศาลชั้นต้น หมวด ๑ วิธีพิจารณาคดีมโนสาเร่ ๑๘๙-๑๙๖ หมวด ๒ วิธีพิจารณาโดยขาดนัด ๑๙๗-๒๐๙ หมวด ๓ อนุญาโตตุลาการ ๒๑๐-๒๒๒ ภาค ๓ อุทธรณ์และฎีกา ลักษณะ ๑ อุทธรณ์ ๒๒๓-๒๔๖ ลักษณะ ๒ ฎีกา ๒๔๗-๒๕๒ ภาค ๔ วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษาและการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง ลักษณะ ๑ วิธีการชั่วคราวก่อนพิพากษา หมวด ๑ หลักทั่วไป ๒๕๓-๒๖๕ หมวด ๒ คำขอในเหตุฉุกเฉิน ๒๖๖-๒๗๐ ลักษณะ ๒ การบังคับตามคำพิพากษาและคำสั่ง หมวด ๑ หลักทั่วไป ๒๗๑-๓๐๒ หมวด ๒ วิธียึดทรัพย์ อายัด และการจ่ายเงิน ๓๐๓-๓๒๒ ตาราง ๑ ค่าขึ้นศาลซึ่งต้องเสียเมื่อยื่นคำฟ้อง ๑. คดีที่คำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ให้คิดค่าขึ้นศาลดังต่อไปนี้ ก. คำฟ้องนอกจากที่ระบุไว้ใน ข. และ ค. ต่อไปนี้ ให้เรียกโดยอัตราสองบาทห้าสิบสตางค์ต่อทุกร้อยบาท ข. คำฟ้องขอให้ศาลบังคับตามคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการตามมาตรา ๒๒๑ ให้เรียกโดยอัตราหนึ่งบาทต่อทุกร้อยบาท ตามจำนวนที่อนุญาโตตุลาการกำหนดไว้ในคำชี้ขาด แต่ไม่ให้เกินกว่าสองพันบาท ค. คำร้องขอให้บังคับจำนองหรือบังคับเอาทรัพย์สินจำนองหลุดตามที่จำเลยให้การยอมรับโดยไม่มีข้อต่อสู้ ให้เรียกโดยอัตราหนึ่งบาทต่อทุกร้อยบาทตามจำนวนหนี้ที่เรียกร้อง ในการคำนวณค่าขึ้นศาลนั้น ถ้าทุนทรัพย์หรือราคาทรัพย์สินที่พิพาทไม่ถึงหนึ่งร้อยบาท ให้นับเป็นหนึ่งร้อยบาท เศษของหนึ่งร้อยบาทถ้าถึงห้าสิบบาทให้นับเป็นหนึ่งร้อยบาท ถ้าต่ำกว่าห้าสิบบาทให้ปัดทิ้ง ๒. คดีที่คำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์ไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ก. คดีทั่วไปรวมทั้งคดีไม่มีข้อพิพาทให้เรียกเรื่องละสิบห้าบาท ข. อุทธรณ์หรือฎีกาคำสั่งตามมาตรา ๒๒๗ หรือมาตรา ๒๒๘ ให้เรียกยี่สิบบาท ๓. คดีที่คำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์ซึ่งอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ และซึ่งไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้รวมอยู่ด้วย ให้คิดค่าขึ้นศาลตามอัตราใน ๑ แต่ไม่ให้น้อยกว่าอัตราใน ๒ ก. หรือ ๒ ข. แล้วแต่กรณี ๔. คดีที่คำขอให้ชำระค่าเสียหายหรือค่าอุปการะเลี้ยงดูก็ดี เงินปี เงินเดือน เงินเบี้ยบำนาญ ค่าบำรุงรักษา หรือเงินอื่น ๆ ก็ดี บรรดาที่ให้จ่ายมีกำหนดเป็นระยะเวลาในอนาคต นอกจากดอกเบี้ย ค่าเช่า หรือค่าเสียหายที่ศาลมีอำนาจพิพากษา หรือสั่งตามมาตรา ๑๔๒ อยู่แล้ว ให้คิดค่าขึ้นศาลสิบห้าบาท ถ้าคดีนั้นมีคำขอให้ชำระหนี้ในเวลาปัจจุบันรวมอยู่ด้วย ให้คิดค่าขึ้นศาลสำหรับคำขอนี้ด้วยอีกส่วนหนึ่ง ตาราง ๒ ค่าธรรมเนียมอื่น ๆ ลักษณะแห่งกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้น ชำระเมื่อใด คดีที่ต้องมีองค์คณะผู้พิพากษา ๒ คน คดีที่ผู้พิพากษาคนเดียวเป็นองค์คณะ (๑) ค่ารับคำฟ้อง ๘ บาท ๕ บาท ๒ บาท เมื่อยื่นคำฟ้อง (๒) ค่ายื่นคำร้องขอตามมาตรา ๑๐๑ ในกรณีที่ยังไม่มีคดีอยู่ในศาล - ๑๕ บาท ๑๕ บาท เมื่อยื่นคำร้องขอ (๓) ค่ายื่นคำขอให้ออกหมายเรียกหรือหมายอื่น ๆ ไม่ว่าจะออกหมายกี่ฉบับ คำขอละ ๓ บาท ๒ บาท ๑ บาท เมื่อยื่นคำขอ (๔) ค่ายื่นคำขออื่น ๆ ที่ต้องทำเป็นคำร้อง ๘ บาท ๕ บาท ๒ บาท เมื่อยื่นคำขอ (๕) ค่าแต่งทนายตามมาตรา ๖๑ ๘ บาท ๕ บาท ๒ บาท เมื่อยื่นใบแต่งทนาย (๖) ใบมอบอำนาจแก่ทนายความตามมาตรา ๖๒ ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม (๗) ใบมอบอำนาจให้รับเงินตามมาตรา ๖๓ ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม (๘) ใบตั้งผู้แทนให้กระทำการตามมาตรา ๖๔ ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม (๙) ค่าอ้างเอกสารเป็นพยานฉบับละ แต่ไม่เกินกว่า ๒ บาท ๘๐ บาท ๑ บาท ๔๐ บาท ๑ บาท ๒๐ บาท เมื่อส่ง (๑๐) ค่ายอมความตามมาตรา ๑๓๘ แต่ให้คืนค่าตัดสินทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ๘ บาท ๕ บาท ๒ บาท เมื่อทำยอมความ (๑๑) ค่าหนังสือประกัน ๘ บาท ๕ บาท ๒ บาท เมื่อทำหนังสือประกัน (๑๒) ค่าตัดสินเรื่องละ ๘๐ บาท ชั้นฎีกา ๒๐ บาท ชั้นอุทธรณ์ ๑๐ บาท ๔ บาท เมื่อยื่นคำฟ้อง (๑๓) ค่าคำสั่งที่มีคำขอตามมาตรา ๒๙๖ หรือมีคำขอโดยทางอุทธรณ์คำสั่งของเจ้าพนักงานบังคับคดี ๒๐ บาท ๑๐ บาท ๔ บาท เมื่อยื่นคำขอ หรือเมื่อยื่นอุทธรณ์ (๑๔) ค่าคำบังคับเรื่องละ ๘ บาท ๕ บาท ๒ บาท เมื่อยื่นคำฟ้อง (๑๕) ค่าส่งประเด็นไปสืบที่ศาลอื่นไม่เกี่ยวถึงการชำระค่าฤชาธรรมเนียมอื่น ๆ ที่จะต้องเสียเนื่องจากการดำเนินกระบวนพิจารณาเพื่อสืบพยานในศาลที่ได้รับแต่งตั้ง - ๕ บาท ๕ บาท ก่อนส่งประเด็นไปสืบ (๑๖) ค่าคัดสำเนาเอกสารต่าง ๆ โดยจ่าศาล หรือเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นผู้คัด ให้คิดร้อยคำต้นหนึ่งบาท ต่อไปร้อยคำต่อ ๒๕ สตางค์ ค่ารับรองฉบับละ ๒ บาท ตามมาตรา ๕๔ และมาตรา ๒๘๑ (๑๗) ค่าคัดและรับรองสำเนาบัญชีค่าฤชาธรรมเนียม ตามมาตรา ๑๖๙ ๑ บาท ๑ บาท ๑ บาท เมื่อมีคำขอ (๑๘) ใบสำคัญเพื่อแสดงว่า คำพิพากษาหรือคำสั่งได้ถึงที่สุดแล้ว ๑ บาท ๑ บาท ๑ บาท ตาราง ๓ ค่าสืบพยานนอกศาล ในกรณีที่ผู้พิพากษาต้องไปสืบพยานนอกศาล ให้คิดค่าป่วยการให้ผู้พิพากษา วันละ ๕ บาท ถ้าไม่จัดหาพาหนะมาให้ จะต้องชดใช้ค่าพาหนะที่เสียไปตามสมควร ตาราง ๔ ค่าป่วยการพยาน (๑) ให้ศาลคำนวนตามรายได้และฐานะของพยานซึ่งควรได้รับเงินค่าป่วยการเมื่อมาศาล แต่ไม่ให้เกินกว่าวันละ ๕ บาท (๒) ให้ศาลจ่ายค่าพาหนะเดินทางของพยานตามที่ออกไปพอสมควร (๓) พยานที่ศาลไปสืบ ณ ถิ่นที่อยู่หรือที่ทำการงาน ไม่มีสิทธิที่จะได้รับค่าป่วยการ ตาราง ๕ ค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี ค่าธรรมเนียม จำนวน หมายเหตุ ๑. ขายทอดตลาดหรือจำหน่ายโดยวิธีอื่นซึ่งทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัด ร้อยละ ๕ ของจำนวนที่ขายหรือจำหน่ายได้ ต้องเสียค่าประกาศและค่าใช้สอยต่างหาก ๒. เมื่อยึดหรืออายัดแล้วไม่มีการขายหรือจำหน่าย ร้อยละ ๓ ครึ่งของราคาทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัด* ” ” ๓. ขายโดยวิธีประมูลระหว่างคู่ความ ร้อยละ ๓ ของราคาประมูลสูงสุด ” ” ๔. รังวัดที่ดินและทำแผนที่ วันละ ๓ บาท ” ” *การคำนวณราคาทรัพย์สินที่ยึดหรืออายัด เพื่อเสียค่าธรรมเนียมตามหมาย ๒ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นผู้กำหนด ถ้าไม่ตกลงกัน ให้คู่ความที่เกี่ยวข้องเสนอเรื่องต่อศาลตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๙๖ ตาราง ๖ อัตราค่าทนายความ อัตราค่าทนายความ๑๒๓๔๕๖๗ตามทนายความ ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ตามจำนวนที่ศาลเห็นสมควรระหว่างอัตราขั้นต่ำและอัตราขั้นสูง ดังที่ได้ระบุไว้ในตารางนี้* ทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐ บาท ทุนทรัพย์เกิน ๒๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๔๐๐ บาท ทุนทรัพย์เกิน ๔๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑๐๐๐ บาท ทุนทรัพย์เกิน ๑๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท ทุนทรัพย์เกิน ๒๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๕๐๐๐ บาท ทุนทรัพย์เกิน ๕๐๐๐ บาท ขึ้นไป คดีไม่มีทุนทรัพย์ อัตราขั้นต่ำไม่ว่าในศาลใด๕ บาท๑๒.๕๐ บาท๒๕ บาท๕๐ บาท๗๕ บาท๑๐๐ บาท๕ บาทใด ๕ บาท ๑๒.๕๐ บาท ๒๕ บาท ๕๐ บาท ๗๕ บาท ๑๐๐ บาท ๕ บาท อัตราขั้นสูง ในศาลชั้นต้น๒๕ บาท๗๕ บาท๑๒๕ บาท๒๐๐ บาท๒๕๐ บาทต้น ๒๕ บาท ๗๕ บาท ๑๒๕ บาท ๒๐๐ บาท ๒๕๐ บาท ร้อยละ ๕๓๐๐ บาท ๕ ๓๐๐ บาท ในศาลอุทธรณ์๒๕ บาท๓๗.๕๐ บาท๕๐ บาท๗๕ บาท๑๒๕ บาทอุทธรณ์ ๒๕ บาท ๓๗.๕๐ บาท ๕๐ บาท ๗๕ บาท ๑๒๕ บาท ร้อยละ ๒ ๑/๒๑๒๕บาท ๒ ๑๒๕ บาท ในศาลฎีกา๒๕ บาท๕๐ บาท๗๕ บาท๑๐๐ บาท๑๕๐ บาทฎีกา ๒๕ บาท ๕๐ บาท ๗๕ บาท ๑๐๐ บาท ๑๕๐ บาท ร้อยละ ๓ ๓/๔๑๕๐บาท๔ ๑๕๐ บาท *หมายเหตุ การที่ศาลจะคิดค่าทนายความให้แก่ผู้ชนะคดีนั้น ให้พิจารณาตามคดีที่ยากและง่าย กับเทียบดูเวลาและงานที่ทนายความต้องปฏิบัติในการว่าคดีเรื่องนั้น แล้วกำหนดให้ตามที่เห็นสมควร

ทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาต่อไปนี้ ย่อมไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี (๑) เครื่องนุ่งห่มหลับนอนอันสมควรและเครื่องมือสำหรับเลี้ยงชีพโดยประมาณรวมกันราคาไม่เกินร้อยพันบาท แต่ถ้าลูกหนี้ตามคำพิพากษามีคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลขออนุญาตยึดหน่วงและใช้เครื่องมือหรือเครื่องใช้อันจำเป็นเพื่อดำเนินการเลี้ยงชีพหรือการอาชีพ อันมีราคาเกินกว่าจำนวนดังกล่าวแล้ว ให้ศาลมีอำนาจที่จะใช้ดุลพินิจอนุญาตหรือไม่ ภายในบังคับแห่งเงื่อนไขตามที่เห็นสมควร (๒) ทรัพย์สินอย่างใดที่โอนกันไม่ได้ตามกฎหมาย หรือตามกฎหมายย่อมไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาอันมีลักษณะเป็นของส่วนตัวแท้ เช่นหนังสือสำหรับวงศ์ตระกูลโดยเฉพาะจดหมาย หรือสมุดบัญชีต่าง ๆ นั้น อาจยึดมาตรวจดูเพื่อประโยชน์แห่งการบังคับคดีได้ ถ้าจำเป็น แต่ห้ามมิให้เอาออกขายทอดตลาด ประโยชน์แห่งข้อยกเว้นที่บัญญัติไว้ในมาตรานี้ ให้ขยายไปจนถึงเครื่องนุ่งห่มหลับนอนและเครื่องมือหรือทรัพย์สินที่โอนกันไม่ได้ หรือทรัพย์สินที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดีอันเป็นของภรรยาหรือของบุตรผู้เยาว์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษาซึ่งทรัพย์สินเช่นว่านี้ ตามกฎหมายอาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือเป็นทรัพย์สินที่อาจบังคับเอาชำระหนี้ตามคำพิพากษาได้