พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2494 เปลี่ยนอะไรบ้าง
แก้ไขโดย พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ 15) พ.ศ. 2530
- มาตราที่แก้
- 1
- มาตราที่เพิ่ม
- 0
- มาตราที่ยกเลิก
- 0
- มาตรา 19แก้ไข+157 / −348 ตัวอักษรหมวด 2 เวลาราชการและการนับเวลาราชการสำหรับ คำนวณบำเหน็จบำนาญประวัติมาตรานี้
ข้าราชการซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์แล้ว เป็นอันพ้นจากราชการ เมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการนั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
นั้น เว้นแต่ในกรณีมีความจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อประโยชน์ในการรักษาความมั่นคงของราชอาณาจักร หรือเพื่อประโยชน์อย่างยิ่งแก่ราชการในด้านการศึกษา หรือการพัฒนาประเทศ หรือเป็นกรณีในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองครักษ์และรองสมุหราชองครักษ์ซึ่งมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แก่และข้าราชการการเมือง การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์คณะรัฐมนตรีจะอนุมัติให้ต่อเวลาราชการให้รับราชการต่อไปอีก คราวละหนึ่งปี จนถึงอายุครบหกสิบห้าปีก็ได้ ความในมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ข้าราชการการเมืองสมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์ ให้เป็นไปตามพระราชอัธยาศัย