แก้ไขครั้งที่ 1525 มิ.ย. 2530มีผลมาแล้ว 39 ปี

พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2494 เปลี่ยนอะไรบ้าง

แก้ไขโดย พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ 15) พ.ศ. 2530

มาตราที่แก้
1
มาตราที่เพิ่ม
0
มาตราที่ยกเลิก
0
ตรวจสอบบน GitHub
  1. มาตรา 19แก้ไข+157 / −348 ตัวอักษรหมวด 2 เวลาราชการและการนับเวลาราชการสำหรับ คำนวณบำเหน็จบำนาญประวัติมาตรานี้

    ข้าราชการซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์แล้ว เป็นอันพ้นจากราชการ เมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการนั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์นั้น เว้นแต่ในกรณีมี ความจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อประโยชน์ในการรักษาความมั่นคงของราชอาณาจักร หรือเพื่อประโยชน์อย่างยิ่งแก่ราชการในด้านการศึกษา หรือการพัฒนาประเทศ หรือเป็นกรณีในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์ ซึ่งมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แก่และข้าราชการการเมือง การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์ คณะรัฐมนตรีจะอนุมัติให้ต่อเวลาราชการให้รับราชการต่อไปอีก คราวละหนึ่งปี จนถึงอายุครบหกสิบห้าปีก็ได้ ความในมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ข้าราชการการเมืองสมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์ ให้เป็นไปตามพระราชอัธยาศัย

อีก 61 มาตราไม่ได้เปลี่ยน อ่านทั้งฉบับ