พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2457 เปลี่ยนอะไรบ้าง

กรมการนายอำเภอมีอำนาจฝ่ายตุลาการ ในทางความแพ่งดังต่อไปนี้ คือ ข้อ ๑(๑) ความแพ่งอย่างใดๆ ราคาที่มีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกิน ๒๐๐ สองหมื่นบาท ซึ่งมูลคดีเกิดขึ้นในอำเภอนั้นก็ดี หรือจำเลยผู้ถูกร้องมีภูมิลำเนาอยู่ในอำเภอนั้นก็ดี ถ้าฝ่ายโจทก์ ถ้าผู้ร้องมาร้องขอต่อกรมการนายอำเภอ ให้เรียกจำเลยมาว่ากล่าวผู้ถูกร้องมาไกล่เกลี่ยและเปรียบเทียบเป็นความเถ้าแก่ให้แล้วแก่กันต่อกัน โดยไม่ต้องไปยื่นฟ้องร้องยังโรงต่อศาล ก็ให้กรมการนายอำเภอมีอำนาจที่จะออกหมายเรียกจำเลยมาว่ากล่าวผู้ถูกร้องมาไกล่เกลี่ยและเปรียบเทียบได้ ข้อ ๒ ถ้ากรมการ(๒) ถ้านายอำเภอเปรียบเทียบโจทก์จำเลยแล้ว แต่คู่กรณีไม่ตกลงกัน ก็ให้ยกเลิกคดีเรื่องนั้น ให้เขาไปคู่กรณีไปยื่นฟ้องร้องกันยังโรงต่อศาล ข้อ ๓(๓) ในการเปรียบเทียบความแพ่งที่ว่ามาในข้อก่อน ถ้าโจทก์จำเลยดังกล่าวข้างต้น ถ้าคู่กรณีสัญญาจะยอมตกลงตามคำพยาน หรือคำชี้ขาดของผู้ใด ให้กรมการนายอำเภอมีอำนาจที่จะออกหมายเรียกผู้นั้นมาเบิกความเพื่อให้ถ้อยคำหรือชี้ขาดให้คดีเรื่องนั้นเป็นอันแล้วแก่กันระงับไปได้ ข้อ ๔(๔) ในการเปรียบเทียบความแพ่งนี้ ถ้าคู่กรณีตกลงยอมกันแล้ว ให้กรมการให้นายอำเภอเขียนจดข้อความที่ตกลงกัน และให้คู่กรณีทั้งสองฝ่ายกับกรมการนายอำเภอเซ็นลงลายมือชื่อในใบยอมนั้น และแล้วมอบให้ทั้ง ๒ สองฝ่ายถือไว้ฝ่ายละฉบับ ถ้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดไม่ทำใดฝ่ายหนึ่งไม่ปฏิบัติตามยอม ให้อีกฝ่ายหนึ่งมีอำนาจที่จะเอานำใบยอมนั้นไปร้องยังโรงศาล ยื่นฟ้องต่อศาลเพื่อขอให้ศาลบังคับพิพากษาตามยอมได้ ข้อ ๕(๕) คดีที่กรมการนายอำเภอเปรียบเทียบยอมคู่กรณียอมกันแล้ว ให้ถือว่าเหมือนคดีที่อนุญาโตตุลาการได้พิพากษาชี้ขาดเป็นเด็ดขาด ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเอาคดีนั้นกลับไปรื้อร้องฟ้องอีกไม่ได้ ข้อ ๖(๖) ในการเปรียบเทียบความแพ่ง ให้เรียกค่าธรรมเนียมดังนี้ ค่าหมาย และค่าเขียนคำร้องรวมกันบาท ๑ ห้าบาท ค่าทำใบยอม ๒ สิบบาท ค่าธรรมเนียมนี้ควรเรียกแก่ผู้แพ้เก็บจากฝ่ายที่ต้องรับผิด แต่ถ้า ๒ คู่กรณีทั้งสองฝ่ายเขายินยอมจะช่วยกันเสียก็ให้เรียกเก็บตามยอม หากผู้จะต้องเสียค่าธรรมเนียมยากจนไม่มีเงินจะเสีย ก็ให้กรมการนายอำเภอมีอำนาจใช้ดุลพินิจที่จะยกงดเก็บค่าธรรมเนียมอันเป็นส่วนของหลวงให้เช่นว่านั้นได้