มาตรา 41

ใช้อยู่ถูกแก้ 1 ครั้ง

พระราชบัญญัติ ธนาคารแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2485

พ.ศ. 2485พ.ศ. 2566
ณ 25 ต.ค. 2566ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 4 มี.ค. 2551 ถึงปัจจุบัน (18.7 ปี)

ส่วนที่ 5 การเป็นนายธนาคารของสถาบันการเงิน

ห้ามมิให้บุคคลอื่นใดนอกจากให้ ธปท. เป็นนายธนาคารแห่งประเทศไทยใช้คำว่า “ชาติ” “รัฐ” “ประเทศไทย” หรือ “กลาง” ของสถาบันการเงิน โดยมีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้ (๑) ให้กู้ยืมเงินแก่สถาบันการเงินโดยมีกำหนดระยะเวลาไม่เกินหกเดือน และต้องมีสินทรัพย์หลักประกันชั้นหนึ่งที่ ธปท. กำหนดตามมาตรา ๓๓ (๗) เป็นประกัน ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่ ธปท. กำหนด (๒) รับเก็บรักษาเงิน หลักทรัพย์ หรือคำของมีค่าอย่างอื่นใดที่มีของสถาบันการเงิน รวมทั้งผลประโยชน์ในหลักทรัพย์นั้นไม่ว่าจะเป็นเงินต้นหรือดอกเบี้ย (๓) สั่งให้สถาบันการเงินใดส่งรายงานเกี่ยวกับสินทรัพย์ หนี้สิน ภาระผูกพันตามที่ ธปท. กำหนด และอาจเรียกให้สถาบันการเงินชี้แจงเพื่ออธิบายหรือขยายความหมายเดียวกัน เป็นส่วนในรายงานนั้นได้ การให้กู้ยืมเงินตาม (๑) ให้หมายความรวมถึงการซื้อสินทรัพย์หลักประกันชั้นหนึ่งของชื่อหรือคำแสดงชื่อธนาคารตามมาตรา ๓๓ (๗) จากสถาบันการเงินโดยมีสัญญาขายคืนแก่สถาบันการเงินนั้นด้วย