มาตรา 1437

ใช้อยู่ถูกแก้ 3 ครั้ง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

พ.ศ. 2468พ.ศ. 2568
ณ 25 มี.ค. 2568ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 22 ม.ค. 2568 ถึงปัจจุบัน (1.8 ปี)

หมวด 1 การหมั้น

การหมั้นจะสมบูรณ์เมื่อฝ่ายชายผู้หมั้นได้ส่งมอบหรือโอนทรัพย์สินอันเป็นของหมั้นให้แก่หญิงผู้รับหมั้นเพื่อเป็นหลักฐานว่าจะสมรสกับหญิงผู้รับหมั้นนั้น เมื่อหมั้นแล้วให้ของหมั้นตกเป็นสิทธิแก่หญิงผู้รับหมั้น สินสอด เป็นทรัพย์สินซึ่งฝ่ายชายผู้หมั้นให้แก่บิดามารดา ผู้รับบุตรบุญธรรมหรือผู้ปกครองฝ่ายหญิงผู้รับหมั้น แล้วแต่กรณี เพื่อตอบแทนการที่หญิงผู้รับหมั้นยอมสมรส ถ้าไม่มีการสมรสโดยมีเหตุสำคัญอันเกิดแก่หญิง ผู้รับหมั้นหรือโดยมีพฤติการณ์ซึ่งฝ่ายหญิงผู้รับหมั้นต้องรับผิดชอบ ทำให้ชายผู้หมั้นไม่สมควรหรือไม่อาจสมรสกับหญิงผู้รับหมั้นนั้น ฝ่ายชายผู้หมั้นเรียกสินสอดคืนได้ ถ้าจะต้องคืนของหมั้นหรือสินสอดตามหมวดนี้ ให้นำบทบัญญัติมาตรา ๔๑๒ ถึงมาตรา ๔๑๘ แห่งประมวลกฎหมายนี้ว่าด้วยลาภมิควรได้มาใช้บังคับโดยอนุโลม