มาตรา 1513
ใช้อยู่ถูกแก้ 1 ครั้ง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
พ.ศ. 2468พ.ศ. 2568
ณ 25 มี.ค. 2568ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 16 ต.ค. 2519 ถึงปัจจุบัน (50.1 ปี)
หมวด 6 การสิ้นสุดแห่งการสมรส
เมื่อหย่ากัน
(๑) ให้คืนสินเดิมแก่ถ้าปรากฏว่าคู่สมรสที่ถูกฟ้องเพิกถอนการสมรสได้รู้เห็นเป็นใจในเหตุแห่งโมฆียะกรรม คู่สมรสทั้งสองนั้นจะต้องรับผิดใช้ค่าทดแทนความเสียหายซึ่งคู่สมรสอีกฝ่าย
(๒) ถ้าสินเดิมของฝ่ายใดขาดไป ให้เอาสินหนึ่งได้รับต่อกาย ชื่อเสียงหรือทรัพย์สิน เนื่องจากการสมรสใช้สินเดิมเสียก่อนนั้น และให้นำมาตรา ๑๕๒๕ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
(๓) ถ้าไม่มีสินถ้าหากการเพิกถอนการสมรสตามวรรคหนึ่งทำให้อีกฝ่ายหนึ่งยากจนลง และไม่มีรายได้พอจากทรัพย์สินหรือเอาสินจากการงานตามที่เคยทำอยู่ระหว่างสมรสใช้หมดแล้วสินเดิมยังไม่ครบจำนวน ให้ชักสินเดิมของฝ่ายที่ยังเหลือมากมาเฉลี่ยให้ฝ่ายที่สินเดิมขาดตามส่วนมากและน้อย คู่สมรสที่ถูกฟ้องนั้นจะต้องรับผิดในค่าเลี้ยงชีพดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๕๒๖ ด้วย