มาตรา 47
ใช้อยู่ถูกแก้ 2 ครั้ง
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
พ.ศ. 2468พ.ศ. 2568
ณ 25 มี.ค. 2568ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 7 มิ.ย. 2535 ถึงปัจจุบัน (34.4 ปี)
ส่วนที่ 3 ภูมิลำเนา
บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นผู้ไม่มีที่อยู่ปกติเป็นหลักแหล่งก็ดี ภูมิลำเนาของผู้ที่ถูกจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลหรือตามคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย ได้แก่เรือนจำหรือเป็นผู้ครองชีพในการเดินทางไปมาปราศจากสำนักหลักแหล่งที่ทำการงานก็ดี พบตัวในถิ่นไหน ท่านให้ถือเอาว่าถิ่นนั้นเป็นภูมิลำเนาของบุคคลนั้นทัณฑสถานที่ถูกจำคุกอยู่ จนกว่าจะได้รับการปล่อยตัว