มาตรา 136
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
หมวด 1 หลักทั่วไปว่าด้วยการชี้ขาดตัดสินคดี
ถ้าโจทก์ยอมรับเงินในกรณีที่จำเลยวางเงินต่อศาลเป็นการโดยยอมรับผิด ถ้าโจทก์พอใจตามที่ยอมรับเงินที่จำเลยวางโดยไม่ติดใจเรียกร้องแล้ว มากกว่านั้น และคดีไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยต่อไปอีก ให้ศาลพิพากษาคดีไปตามนั้น และคำพิพากษานั้นให้เป็นที่สุด
แต่ถ้าโจทก์ยอมรับเงินเช่นว่านั้นเป็นการไม่พอใจเพียงส่วนหนึ่งแห่งในจำนวนเงินที่จำเลยวาง และยังติดใจที่จะดำเนินคดีเพื่อให้จำเลยต้องรับผิดในจำนวนเงินตามที่เรียกร้องต่อไปอีก จำเลยชอบที่จะมีสิทธิถอนเงินที่วางไว้นั้นได้ และให้ศาลดำเนินการพิจารณาคดีไปโดยให้ถือเสมือนหนึ่งว่ามิได้มีการวางเงิน ถ้าหรือจำเลยมิได้ถอนจะยอมให้โจทก์รับเงินนั้นไปก็ได้ ในกรณีหลังนี้ โจทก์จะรับเงินไปหรือไม่ก็ตาม จำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในจำนวนเงินที่วางไว้ ให้ศาลจดรายงานพิสดารซึ่งคำเสนอของ แม้ว่าจำเลยมีความรับผิดตามกฎหมายจะต้องเสีย ทั้งนี้ นับแต่วันที่จำเลยยอมให้โจทก์รับเงินไป
ในกรณีที่จำเลยวางเงินต่อศาลโดยไม่ยอมรับผิด จำเลยและคำสนองรับของโจทก์ไว้ แล้วดำเนินคดีต่อไปเฉพาะจำนวนจะรับเงินนั้นคืนไปก่อนที่มีคำพิพากษาว่าจำเลยไม่ต้องรับผิดไม่ได้ การวางเงินที่เหลืออยู่เช่นว่านี้ ไม่เป็นเหตุระงับการเสียดอกเบี้ย หากจำเลยมีความรับผิดตามกฎหมายจะต้องเสีย