มาตรา 253

ใช้อยู่ถูกแก้ 1 ครั้ง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

พ.ศ. 2478พ.ศ. 2568
ณ 10 ก.ย. 2568ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 29 ธ.ค. 2538 ถึงปัจจุบัน (30.9 ปี)

หมวด 1 หลักทั่วไป

ถ้าโจทก์ไม่ใช่ผู้มิได้มีภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานอยู่ในอำนาจศาลราชอาณาจักรและไม่มีทรัพย์สินที่อาจถูกบังคับคดีได้อยู่ในราชอาณาจักร หรือถ้ามีเหตุแน่นแฟ้นอันเป็นที่เชื่อได้ว่า เมื่อโจทก์แพ้คดีแล้วจะหลีกเลี่ยงไม่ชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายทั้งหลาย ไม่ว่าเวลาใดๆ ก่อนวันสืบพยาน จำเลยอาจยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลให้ไม่ว่าเวลาใด ๆ ก่อนพิพากษาขอให้ศาลมีคำสั่งให้โจทก์วางเงินต่อศาลหรือหาประกันมาให้เพื่อการชำระค่าฤชาธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายดังกล่าวได้ ถ้าศาลไต่สวนแล้วเห็นว่า คำขอนั้นมีเหตุอันสมควรหรือมีเหตุเป็นที่เชื่อได้ แล้วแต่กรณี ก็ให้ศาลมีคำสั่งให้โจทก์วางเงินต่อศาลหรือหาประกันมาให้ตามจำนวนและภายในระยะเวลาและที่กำหนด โดยจะกำหนดเงื่อนไขอย่างใด ๆ ตามที่เห็นสมควรก็ได้ ถ้าโจทก์มิได้ปฏิบัติอย่างหนึ่งอย่างใดตามคำสั่งศาลเช่นว่ามานี้ตามวรรคสอง ให้ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ เว้นแต่จำเลยจะได้คัดค้านเสียในวันขอให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป หรือก่อนวันสืบพยานมีการอุทธรณ์คำสั่งศาลตามวรรคสอง