มาตรา 258

ใช้อยู่ถูกแก้ 1 ครั้ง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

พ.ศ. 2478พ.ศ. 2568
ณ 10 ก.ย. 2568ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 29 ธ.ค. 2538 ถึงปัจจุบัน (30.9 ปี)

หมวด 1 หลักทั่วไป

ถ้าศาลมีคำสั่งศาลซึ่งอนุญาตตามคำขอให้ยึดหรืออายัดทรัพย์สินของที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔ (๑) นั้น ให้บังคับจำเลยไว้ก่อนพิพากษา หรือได้ทันทีแล้วแจ้งคำสั่งนั้นให้จำเลยทราบโดยไม่ชักช้าแต่จะใช้บังคับบุคคลภายนอก ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าได้รับโอนโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนก่อนการแจ้งคำสั่งให้จำเลยทราบมิได้ คำสั่งศาลซึ่งอนุญาตตามคำขอให้ห้ามชั่วคราว หรือมีที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔ (๒) นั้น ให้บังคับจำเลยได้ทันที ถึงแม้ว่าจำเลยจะยังมิได้รับแจ้งคำสั่งเช่นว่านั้นก็ตาม เว้นแต่ศาลจะได้พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้วเห็นสมควรให้คำสั่งมีผลบังคับเมื่อจำเลยได้รับแจ้งคำสั่งอื่นใดดังระบุไว้ในเช่นว่านั้นแล้ว คำสั่งศาลซึ่งอนุญาตตามคำขอที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔ (๒) ๓) ที่เกี่ยวกับทรัพย์สินที่พิพาทหรือทรัพย์สินของจำเลยนั้น ให้มีผลใช้บังคับได้ทันที ถึงแม้ว่านายทะเบียน พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือบุคคลอื่น ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายจะยังมิได้รับแจ้งคำสั่งเช่นว่านั้นให้ผูกพันจำเลยต่อก็ตาม เว้นแต่ศาลจะได้พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้วเห็นสมควรให้คำสั่งมีผลบังคับเมื่อได้ส่งบุคคลดังกล่าวได้รับแจ้งคำสั่งแก่จำเลยโดยชอบเช่นว่านั้นแล้วตามคำร้องขอของโจทก์ ถ้าศาลออกคำสั่งศาลซึ่งอนุญาตตามคำขอที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔ (๓) ที่เกี่ยวกับการกระทำที่ถูกฟ้องร้องให้มีผลใช้บังคับแก่นายทะเบียน พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือบุคคลอื่นผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายต่อเมื่อบุคคลดังกล่าวได้รับแจ้งคำสั่งเช่นว่านั้นแล้ว หมายจับและกักขังจำเลยตามที่ศาลได้ออกตามคำขอที่ได้ยื่นตามมาตรา ๒๕๔ หมายเช่นว่านี้(๔) ให้บังคับได้ทั่วราชอาณาจักร การกักขังตามหมายจับเช่นว่านี้ ห้ามมิให้กระทำเกินหกเดือนนับแต่วันจับ