มาตรา 41

ใช้อยู่ถูกแก้ 1 ครั้ง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

พ.ศ. 2478พ.ศ. 2568
ณ 10 ก.ย. 2568ข้อความนี้ใช้ตั้งแต่ 3 ต.ค. 2527 ถึงปัจจุบัน (42.1 ปี)

หมวด 4 การนั่งพิจารณา

ถ้าคู่ความฝ่ายใดร้องขอมีการขอเลื่อนคดีการนั่งพิจารณาโดยอ้างว่าตนเองก็ดีตัวความ ผู้แทนหรือ ทนายความก็ดี พยาน หรือบุคคลภายนอกคนใดอื่นที่ถูกเรียกให้มาศาลเพื่อประโยชน์แก่คู่ความฝ่ายนั้นก็ดี ไม่สามารถมาศาลได้เพราะป่วยเจ็บ และเมื่อศาลเห็นสมควร หรือเมื่อคู่ความฝ่ายใดเสนอฝ่ายหนึ่งมีคำขอฝ่ายเดียวต่อศาลขอให้เจ้าพนักงานพร้อมด้วยแพทย์ ถ้าสามารถจะทำได้ ไปตรวจคู่ความหรือบุคคลที่ป่วยนั้น ให้ศาล ศาลจะมีคำสั่งตั้งเจ้าพนักงานและแพทย์ไปทำการตรวจ แล้วให้ทำรายงานการก็ได้ และถ้าสามารถหาแพทย์ได้ก็ให้ตั้งแพทย์ไปตรวจยื่นต่อศาล คู่ความฝ่ายที่ร้องขอให้ทำการตรวจเช่นนี้ จะไปกับเจ้าพนักงานด้วยตนเองหรือตั้งผู้แทนไปก็ได้ ถ้าเจ้าพนักงานและแพทย์ด้วย ถ้าผู้ที่ศาลตั้งให้ไปตรวจได้รายงานโดยสาบานตนหรือกล่าวคำปฏิญาณแล้วว่า และศาลเชื่อว่าอาการของคู่ความหรือบุคคลผู้ที่อ้างว่าป่วยนั้นไม่ร้ายแรงถึงกับจะมาศาลไม่ได้ ให้ศาลบังคับคดีดำเนินกระบวนพิจารณาตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ ว่าด้วยการขาดนัดของหรือการไม่มาศาลของบุคคลที่อ้างว่าป่วยนั้น แล้วแต่กรณี ศาลอาจสั่งให้คู่ความฝ่ายที่ขอให้ไปตรวจตามวรรคหนึ่ง หรือบุคคลคู่ความใดไปกับผู้ที่ศาลตั้งให้ไปตรวจ คู่ความนั้นจะมอบให้ผู้ใดไปแทนตนก็ได้ ค่าพาหนะและค่าป่วยการของเจ้าพนักงานและแพทย์ ให้ถือว่าเป็นค่าฤชาธรรมเนียม และให้นำมาตรา ๑๖๖ มาใช้บังคับ