มาตรา 90
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
หมวด 1 จับ ขัง จำคุก
เมื่อมีการอ้างว่าบุคคลใดต้องถูกควบคุมหรือขังโดยผิดคุมขังในคดีอาญาหรือในกรณีอื่นใดโดยมิชอบด้วยกฎหมายหรือถูกจำคุกผิดจากคำพิพากษาของศาล บุคคลเหล่านี้มีอำนาจสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลท้องที่ที่มีอำนาจพิจารณาคดีอาญาขอให้ปล่อย คือ
(๑) บุคคลที่ถูกเข้าเช่นนั้นผู้ถูกคุมขังเอง
(๒) สามีภริยาหรือญาติของผู้นั้นหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องพนักงานอัยการ
(๓) พนักงานอัยการสอบสวน
(๔) ผู้บัญชาการเรือนจำหรือพัศดี
(๕) สามี ภริยา หรือญาติของผู้นั้น หรือบุคคลอื่นใดเพื่อประโยชน์ของผู้ถูกคุมขัง
เมื่อได้รับคำร้องดังดั่งนั้น ให้ศาลหมายเรียกเจ้าพนักงานหรือบุคคลอื่นซึ่งก่อให้เกิดการควบคุม ขัง หรือจำคุก และผู้ที่ถูกควบคุม ขัง หรือจำคุกมาพร้อมกัน ถ้าดำเนินการไต่สวนฝ่ายเดียวโดยด่วน ถ้าศาลเห็นว่าคำร้องนั้นมีมูล ศาลมีอำนาจสั่งผู้คุมขังให้นำตัวผู้ถูกคุมขังมาศาลโดยพลัน และถ้าผู้คุมขังแสดงให้เป็นที่พอใจศาลแก่ศาลไม่ได้ว่าการควบคุมหรือการขังนั้นผิดคุมขังเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือการจำคุกนั้นผิดจากคำพิพากษา ก็ ให้ศาลสั่งปล่อยตัวผู้นั้นไปถูกคุมขังไปทันที