มาตรา 40

ภายใต้บังคับแห่งกฎหมาย จังหวัดอาจมีรายได้ดังต่อไปนี้ (๑) ภาษีอากรตามแต่จะมีกฎหมายกำหนดไว้ (๒) ค่าธรรมเนียม ค่าใบอนุญาต และค่าปรับ ตามแต่จะมีกฎหมายกำหนดไว้ (๓) รายได้จากทรัพย์สินส่วนจังหวัด (๔) รายได้จากการสาธารณูปโภค และการพาณิชย์ของจังหวัด (๕) พันธบัตรหรือเงินกู้ตามแต่จะมีกฎหมายกำหนดไว้ (๖) เงินกู้จากกระทรวง ทบวง กรมกรม นิติบุคคล หรือองค์การต่าง ๆ ทั้งนี้ จังหวัดต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี (๗) เงินอุดหนุนจากรัฐบาล (๘) เงินที่มีผู้อุทิศให้เพื่อเป็นการกุศลสาธารณประโยชน์ (๙) เงินรายได้อื่นใดตามแต่จะมีกฎหมายกำหนดไว้ ภาษีใดแบ่งให้ อากร ค่าธรรมเนียม ค่าใบอนุญาต ค่าปรับ และผลประโยชน์ซึ่งเป็นรายได้เทศบาลหรือให้เทศบาลจัดเก็บเพิ่มเติม ตามกฎหมายว่าด้วยรายได้เทศบาลนั้น จะตราพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วน หรือปันให้จังหวัด หรือให้จังหวัดจัดเก็บ หรือจัดเก็บเพิ่มขึ้นเฉพาะท้องที่นอกเขตเทศบาลและเขตสุขาภิบาล เพื่อกิจการส่วนจังหวัดด้วยก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ ถ้าในพระราชกฤษฎีกามิได้บัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น ให้นำความในกฎหมายว่าด้วยรายได้เทศบาลมาใช้บังคับโดยอนุโลม และให้จังหวัดมีอำนาจและหน้าที่เช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่ของเทศบาลตามกฎหมายดังกล่าว กับให้ข้อบัญญัติจังหวัดใช้บังคับได้เช่นเดียวกับเทศบัญญัติ