มาตรา 14

ผู้ใหญ่บ้านต้องออกพ้นจากตำแหน่งด้วยเหตุใดเหตุหนึ่งดังต่อไปนี้ (๑) มีอายุครบหกสิบปี (๒) ขาดคุณสมบัติหรือเข้ามีลักษณะต้องห้ามอย่างใดอย่างหนึ่งตามมาตรา ๑๒ (๑ ทวิ) ถึงคราวออกตามวาระ เว้นแต่ในกรณีที่ได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดให้ลาอุปสมบทหรือบรรพชาตามประเพณี มิให้ถือว่ามีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๒ (๕) (๒๓) ตาย (๓๔) ได้รับอนุญาตจากนายอำเภอให้ลาออก (๔๕) หมู่บ้านที่ปกครองถูกยุบ (๕) ไปเสียจากหมู่บ้านที่ตนปกครองเกินสามเดือน (๖) ๖) เมื่อราษฎรผู้มีสิทธิเลือกผู้ใหญ่บ้านคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๑ ในหมู่บ้านนั้นมีจำนวนไม่น้อยกว่ากึ่งจำนวนร้องขอหนึ่งของราษฎรผู้มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๑ ทั้งหมดเข้าชื่อกันขอให้ออกจากตำแหน่ง ในกรณีเช่นนั้นให้นายอำเภอสั่งให้พ้นจากตำแหน่ง (๗) ผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งให้ออกพ้นจากตำแหน่ง เมื่อได้รับรายงานการสอบสวนเห็นของนายอำเภอว่าบกพร่องในทางความประพฤติหน้าที่ หรือความสามารถประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง ความใน (๑) มิให้ใช้บังคับแก่มาตรา ๑๒ (๕) ใน(๘) ไปเสียจากหมู่บ้านที่ตนปกครองติดต่อกันเกินสามเดือน เว้นแต่เมื่อมีเหตุอันสมควรและได้รับอนุญาตจากนายอำเภอ (๙) ขาดการประชุมประจำเดือนของกำนัน ผู้ใหญ่บ้านที่นายอำเภอเรียกประชุมสามครั้งติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันควร (๑๐) ถูกปลดออกหรือไล่ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากกระทำความผิดวินัยอย่างร้ายแรง (๑๑) ไม่ผ่านการประเมินผลการปฏิบัติหน้าที่ซึ่งต้องทำอย่างน้อยทุกห้าปีนับแต่วันที่ได้รับการแต่งตั้ง ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กระทรวงมหาดไทยกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ในกรณีที่ผู้ใหญ่บ้านได้รับอนุญาตจากพ้นจากตำแหน่งตาม (๖) ให้นายอำเภอรายงานให้ผู้ว่าราชการจังหวัดให้ลาอุปสมบท หรือบรรพชาได้ไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวันทราบโดยเร็วด้วย ความในวรรคสอง ให้ใช้บังคับแก่กำนันหลักเกณฑ์และวิธีการที่กระทรวงมหาดไทยกำหนดตาม (๑๑) ต้องกำหนดให้ราษฎรในหมู่บ้านมีส่วนร่วมในการประเมินผลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านด้วย