พ.ร.บ.การเดินเรือในน่านน้ำไทย พระพุทธศักราช 2456 เปลี่ยนอะไรบ้าง

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ประกาศจงทราบทั่วกันว่า ได้ทรงพระราชดำริเห็นว่า พระราชบัญญัติว่าด้วยการเดินเรือในน่านน้ำไทยที่ได้ตราขึ้นไว้ เมื่อวันที่ ๒๕ มิถุนายน รัตนโกสินทร์ ศก ๑๒๔ นั้น ยังมีบกพร่องอยู่หลายประการ สมควรจะเปลี่ยนแก้ให้สมกับกาลสมัย เพราะฉะนั้นจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้แทน ดังต่อไปนี้ ความเบื้องต้น และอธิบายบางคำที่ใช้ ในพระราชบัญญัตินี้ (ก) เมื่อเวลาเรือกำปั่นเข้ามาในน่านน้ำไทย (ข) เมื่อเวลาเรือกำปั่นเข้ามาหรือออกจากแม่น้ำ (ค) เมื่อเวลาเรือกำปั่นเข้ามาหรือออกจากเขตท่ากรุงเทพฯ มาตรา ๓๘ ทวิ การประชุมของคณะกรรมการเพื่อปฏิบัติการตามความในมาตรา ๓๘ ต้องมีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งจำนวนกรรมการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุม ในกรณีที่ประธานกรรมการไม่สามารถมาประชุม ให้ที่ประชุมเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธาน (ก) ว่าด้วยทางเรือเดินสายตะวันออกหรือสายใหญ่ (ข) ว่าด้วยทางเรือเดินสายตะวันตก (ค) ว่าด้วยส่วนของทางเรือเดินทั้งสองสายที่หวงไว้สำหรับให้เรือเล็กเดิน (ฆ) ว่าด้วยทางคลองต่าง ๆ (ก) แพไม้ (ข) แพคนอยู่ (ค) ว่าด้วยเรือจับสัตว์น้ำและโพงพางที่ขวางแม่น้ำ (ก) ว่าด้วยผูกเรือกับฝั่งด้วยเชือกลวดและเชือกต่าง ๆ (ข) ว่าด้วยฝีเท้าเรือ-เกิดเหตุอันตราย-โคมไฟ (ค) ว่าด้วยเรือถอยออกจากอู่ (ฆ) ว่าด้วยทุ่นและเครื่องสำหรับผูกจอดเรือ (ค) ว่าด้วยการล่วงล้ำลำแม่น้ำ (ฆ) ว่าด้วยการทิ้งอับเฉาลงในลำแม่น้ำ, เขตท่า หรือในทำเลทอดสมอจอดเรือ (ง) ว่าด้วยเรือที่เป็นอันตรายลง ฯลฯ (จ) ว่าด้วยแตรหวีดเป่าด้วยแรงสติม ว่าด้วยการยิงปืน ว่าด้วยการตีกลองตีฆ้องและจุดดอกไม้เพลิง (ฉ) ว่าด้วยทรัพย์สิ่งของที่ลืมไว้ในเรือและทรัพย์สิ่งของที่ลอยพลัดอยู่ในแม่น้ำ (ช) ว่าด้วยคำเตือนสำหรับนายเรือกำปั่น แบบที่ ๑ แบบคำถามซึ่งนายเรือต้องชี้แจงในเวลาที่เรือเข้ามาถึง (๑) วันที่เรือมาถึง (๒) ชื่อเรือ (๓) ธงชาติของเรือ (๔) ประเภทของเรือ (๕) เรือขนาดกี่ตัน (๖) ชื่อนายเรือ (๗) เรือมาขึ้นแก่ผู้ใด (๘) เรือมาจากไหน (๙) ได้ออกเรือจากนั่นเมื่อวันใด (๑๐) ประเภทสินค้าที่บรรทุกมาในเรือ (๑๑) มียาฝิ่นบรรทุกมาเท่าไร (๑๒) มีหนังสือส่งทางไปรษณีย์มาเท่าไร (๑๓) มีเครื่องอาวุธอย่างไรเท่าไร (๑๔) มีเครื่องกระสุนปืนและเครื่องระเบิดอย่างไรเท่าไร (๑๕) มีโรคร้ายที่ติดกันได้หรือไม่ (๑๖) ได้มีคนตายในเรือหรือไม่ (๑๗) จำนวนคนประจำเรือ (๑๘) จำนวนคนโดยสารชั้นมีห้องให้พัก (๑๙) จำนวนคนโดยสาร ที่อาศัยพักบนดาดฟ้า (๒๐) จดหมายเหตุ แบบที่ ๒ พิกัดค่าจ้างนำร่อง (ยกเลิก) แบบที่ ๓ พิกัดค่าธรรมเนียมประภาคารและโคมไฟ (ยกเลิก) พระราชบัญญัติตราไว้ ณ วันที่ ๑๖ กรกฎาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖ เป็นวันที่ ๙๗๙ ในรัชกาลปัจจุบันนี้

เขตท่ากรุงเทพฯ นั้น คือ เขตที่ ๑ ด้านเหนือ :- ตั้งแต่เสาหินที่สร้างไว้เหนือปากคลองบางกระบือ ที่เป็นเส้นฉากตรงไปฝั่งแม่น้ำตรงกันข้าม ด้านใต้ :- ตั้งแต่เสาหินที่สร้างไว้ ที่ใต้ปากคลองเสาหินตรงไปยังเสาหินที่สร้างไว้เหนือปากคลองบางลำภูเลื่อน เขตที่ ๒ ด้านเหนือ - ตั้งแต่เสาหินที่สร้างไว้เหนือท่าเทียบเรือสถานีรถไฟแม่น้ำ ตำบลคลองเตย เป็นเส้นฉากตรงไปฝั่งแม่น้ำตรงกันข้าม ณ ตำบล ด้านใต้ - ตั้งแต่เสาหินเหนือปากคลองบางลำภูเลื่อนบางจาก เป็นเส้นฉากตรงไปฝั่งแม่น้ำตรงกันข้าม

ให้เจ้าท่ามีอำนาจชอบด้วยกฎหมายเสมอไปที่จะกำหนดที่ทอดจอดเรือสำหรับเรือกำปั่นและเรือเล็กทุกลำ และนายที่บรรทุกคนโดยสารหรือของจากเมืองท่าหรือตำบลใด ๆ ในต่างประเทศเข้ามาในลำน้ำเจ้าพระยา หรือเรือต้องเอาเรือไปทอดจอดตามที่เจ้าท่าจะชี้ที่ให้ และห้ามมิให้เอาใด ๆ ที่เข้ามาในลำน้ำเจ้าพระยา โดยขนถ่ายคนโดยสารหรือของจากเรือไปจากที่กำปั่นที่มาจากต่างประเทศเมื่อผ่านด่านสมุทรปราการแล้ว ถ้าจะส่งคนโดยสารหรือของที่บรรทุกมานั้นหรือย้ายไปทอดจอดที่อื่น โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าท่า ขึ้นบก ต้องจอดเทียบท่าที่ท่าเรือกรุงเทพฯ ซึ่งอยู่ในเขตท่ากรุงเทพฯ เขตที่ ๒ แต่แห่งเดียว เว้นไว้แต่เมื่อไม่มีท่าเทียบเรือว่างพอจะเทียบได้ หรือเพราะมีเหตุจำเป็นอย่างอื่นและได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการแล้ว จึงจะเข้าเทียบหรือจอดในเขตท่ากรุงเทพฯ เขตที่ ๑ หรือในตำบลอื่นได้ คณะกรรมการดังกล่าวในวรรคก่อนให้มีจำนวน ๕ คน ประกอบด้วยอธิบดีกรมเจ้าท่าเป็นประธานกรรมการ อธิบดีกรมศุลกากรและผู้อำนวยการท่าเรือกรุงเทพฯ เป็นกรรมการโดยตำแหน่ง และบุคคลอื่นอีก ๒ คน ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมแต่งตั้ง คำอนุญาตของคณะกรรมการดังกล่าวในวรรคต้น ให้อธิบดีกรมเจ้าท่าจะพิเคราะห์เห็นสมควรเป็นผู้ลงนาม เมื่อเรือกำปั่นลำใดกำลังเข้ามาในเขตท่า ต้องยอมให้ในกรณีรีบด่วนที่อธิบดีกรมเจ้าท่าเห็นสมควร ให้อธิบดีกรมเจ้าท่าขึ้นไปบนเรือ และถ้าจำเป็นจะหยุดเรือรอรับก็ต้องหยุดมีอำนาจออกคำอนุญาตไปก่อนได้ ตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการจะได้กำหนด

ภายใต้บังคับมาตรา ๓๘ ให้เจ้าท่ามีอำนาจที่จะกำหนดที่ทอดจอดเรือสำหรับเรือกำปั่นและเรือเล็กทุกลำ และนายเรือต้องเอาเรือไปทอดจอดตามที่เจ้าท่าจะชี้ให้ และห้ามมิให้เอาเรือไปจากที่นั้น หรือย้ายไปทอดจอดที่อื่นโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าท่า เว้นแต่เมื่อมีเหตุจำเป็นซึ่งเจ้าท่าจะพิเคราะห์เห็นสมควร เมื่อเรือกำปั่นลำใดกำลังเข้ามา นายเรือจะต้องยอมให้เจ้าท่าขึ้นไปบนเรือ และถ้าจำเป็นจะหยุดเรือรอรับก็ต้องหยุด

นายเรือลำใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๓๘ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท