มาตรา 31

ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยเทศบาล กฎหมายว่าด้วยสุขาภิบาลและกฎหมายอื่น ให้ จังหวัดมีอำนาจหน้าที่อาจดำเนินกิจการส่วนจังหวัดภายในเขตจังหวัด นอกเขตเทศบาลและเขตสุขาภิบาล ดังต่อไปนี้ (๑) การรักษาความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน (๒) การศึกษา การทำนุบำรุงศาสนา และการส่งเสริมวัฒนธรรม (๓) การสังคมสงเคราะห์อันรวมทั้งการสาธารณูปการ และการประกันสังคมด้วย (๔) การป้องกันโรค การบำบัดโรค และการจัดตั้งและบำรุงสถานพยาบาล (๕) การจัดให้มีและบำรุงทางน้ำ และทางบก และการชลประทานราษฎร์ (๖) การจัดให้มีและบำรุงทางระบายน้ำ (๖๗) การรักษาความสะอาดของถนน ทางเดิน และที่สาธารณะ รวมทั้ง (๘) การกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล (๗๙) การจัดให้มีน้ำสะอาดและหรือการประปา (๘๑๐) การจัดให้มีโรงฆ่าสัตว์ (๑๑) การจัดให้มีตลาดและ ท่าเทียบเรือและท่าข้าม (๙๑๒) การจัดให้มีและบำรุงการไฟฟ้าหรือแสงสว่างโดยวิธีอื่น (๑๐๑๓) การจัดให้มีสุสานและฌาปนสถาน (๑๑๑๔) การจัดให้มีและบำรุงสถานที่สำหรับการกีฬา การพักผ่อนหย่อนใจ สวนสาธารณะ สวนสัตว์ ตลอดจนสถานที่ประชุมอบรมราษฎร (๑๒๑๕) การบำรุงและการส่งเสริมการทำมาหากินของราษฎร (๑๓๑๖) การแบ่งสรรเงินซึ่งตามกฎหมายจะต้องแบ่งให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่น (๑๔๑๗) การจัดการคุ้มครอง ดูแล และหาผลประโยชน์จากทรัพย์สินส่วนจังหวัด (๑๕๑๘) การป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยต่าง ๆ และ (๑๙) การพาณิชย์ (๑๖๒๐) กิจการอื่น ๆ ซึ่งจำเป็นเพื่อประโยชน์ของราษฎรและท้องถิ่น หรือหน้าที่กิจการอื่นซึ่งกฎหมายบัญญัติให้เป็นหน้าที่กิจการส่วนจังหวัด ทั้งนี้ ให้ดำเนินการภายในวงเงินงบประมาณที่ตั้งทางจังหวัด ซึ่งได้รับอนุมัติจากสภาจังหวัดแล้ว เมื่อเป็นการสมควรกระทรวงมหาดไทยจะวางระเบียบเกี่ยวกับการดำเนินกิจการส่วนจังหวัดตามมาตรานี้ก็ได้