ประมวลรัษฎากร เปลี่ยนอะไรบ้าง

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๑ เป็นปีที่ ๕ ในรัชกาลปัจจุบัน โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรตราประมวลรัษฎากรเพื่อปรับปรุงการรัษฎากรตามหลักความเป็นธรรมแก่สังคม จึงมีพระราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้ บัญชีอัตราภาษีเงินได้ (๑) สำหรับบุคคลธรรมดา เงินได้สุทธิไม่เกิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๑๐ เงินได้สุทธิส่วนที่เกิน ๑๐๐,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๒๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๒๐ เงินได้สุทธิส่วนที่เกิน ๒๐๐,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๓๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๓๐ เงินได้สุทธิส่วนที่เกิน ๓๐๐,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๔๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๔๐ เงินได้สุทธิส่วนที่เกิน ๔๐๐,๐๐๐ บาท ขึ้นไป ร้อยละ ๕๐ (๒) สำหรับบริษัทและห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล (ก) กำไรสุทธิไม่เกิน ๕๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๑๐ (ข) กำไรสุทธิส่วนที่เกิน ๕๐๐,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๑๕ (ค) กำไรสุทธิส่วนที่เกินกว่า ๑,๐๐๐,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๒๐ บัญชีอัตราภาษีการค้า ประเภทการค้า การประกอบหรือ ดำเนินกิจการค้า เกณฑ์การจัดเก็บ ยอดเงินที่ต้องคำนวณ เพื่อเสียภาษี อัตราภาษี ร้อยละ ๑. การรับจ้างทำของ ได้แก่การทำที่ได้รับสินจ้างจากสัญญาจ้างทำของ รวมทั้งการขายส่วนประกอบ และวัตถุพลอยได้จากการทำนั้น เช่น การตัด เย็บ ถักเสื้อผ้า การทำเครื่องเรือน การช่างไม้ การทาสี พ่นสี หรือขัดมันต่าง ๆ การซ่อมแซมบูรณะ หรือทำความสะอาด เครื่องจักรกล เครื่องมือ เครื่องใช้ และสิ่งของต่าง ๆ การย้อมสี การซักรีด การดัด ตัด หรือแต่งผม การช่างฝีมือต่าง ๆ หรือการรับจ้างทำของอื่น ๆ รวมทั้งการขายส่วนประกอบ และวัตถุพลอยได้จากการทำนั้น ๆ นอกจากที่ระบุไว้ในประเภทอื่นแล้ว รายรับ ๑ ๒. การขายของ ได้แก่การขายหรือแลกเปลี่ยนทรัพย์สินนอกจากที่ระบุไว้ในประเภทอื่นแล้ว เว้นการขายหนังสือพิมพ์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นข่าวสารอันเป็นบริการสาธารณะ รายรับ ๑ ๓. การขายผลิตภัณฑ์ ได้แก่การขายหรือแลกเปลี่ยนสิ่งอุปโภคบริโภคหรือสิ่งอื่น ๆ ที่ผลิตเองรวมทั้งการขาย หรือแลกเปลี่ยนวัตถุพลอยได้ เช่น การทำเหมืองแร่ การทำยาง การทำโรงสีข้าว การทำน้ำแข็ง การทำน้ำตาล หรือการผลิตอื่น ๆ รายรับ ๑ ๔. การทำไฟฟ้า ได้แก่การจำหน่ายกระแสไฟฟ้า วัตถุพลอยได้ และสิ่งอุปกรณ์ไฟฟ้า รายรับ ๑ ๕. การทำประปา ได้แก่การจำหน่ายน้ำประปา หรือน้ำบาดาล วัตถุพลอยได้ และสิ่งอุปกรณ์ประปา รายรับ ๑ ๖. การพิมพ์ ได้แก่การรับพิมพ์ทุกชนิด การรับเย็บสมุดเอกสารหรือทำปกรวมทั้งการขายส่วนประกอบและวัตถุพลอยได้ รายรับ ๑ ๗. การถ่ายรูป ได้แก่การล้าง อัด ขยายรูป การทำบล๊อก การถ่าย หรือทำภาพยนตร์ รวมทั้งการขายส่วนประกอบและวัตถุพลอยได้ รายรับ ๑ ๘. การรับเหมาก่อสร้าง ได้แก่การทำทาง การชลประทาน การปลูกสร้างโรงเรือนและการก่อสร้างอย่างอื่น รายรับ ๑ ๙. การรับโฆษณา ได้แก่การรับโฆษณาด้วยวิธีการทุกชนิด รายรับ ๒ ๑๐. การให้เช่าทรัพย์สิน ได้แก่การให้เช่า หรือให้เช่าซื้อยานพาหนะต่าง ๆ ฟิล์มภาพยนตร์ หรือทรัพย์สินอย่างอื่นที่มิใช่อสังหาริมทรัพย์ รายรับ ๑ ๑๑. การทำห้องเย็น ได้แก่การรับบริการเกี่ยวกับการเก็บสิ่งของต่าง ๆ ในห้องเย็น รายรับ ๑ ๑๒. การทำคลังสินค้า ได้แก่การทำคลังสินค้าหรือการรับฝากทรัพย์ รายรับ ๒ ๑๓. การทำโรงแรม ได้แก่การทำโรงแรมหรือบ้านพัก ห้องพัก หรือหอพักทำนองเดียวกับโรงแรมที่มิใช่ที่พักนักเรียนโดยเฉพาะ รายรับ ๑๐ ๑๔. การทำภัตตาคาร ได้แก่การจำหน่ายอาหาร หรือเครื่องดื่มในสถานที่ซึ่งจัดไว้ให้ประชาชนเข้าไปบริโภคได้ (๑) ภัตตาคารที่มีค่ารายปีไม่เกิน ๖๐๐ บาท (๒) ภัตตาคารที่มีค่ารายปีเกิน ๖๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑,๒๐๐ บาท (๓) ภัตตาคารที่มีค่ารายปีเกิน ๑,๒๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๒,๔๐๐ บาท (๔) ภัตตาคารที่มีค่ารายปีเกิน ๒,๔๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาท (๕) ภัตตาคารที่มีค่ารายปีเกิน ๖,๐๐๐ บาทขึ้นไป รายรับ รายรับ รายรับ รายรับ รายรับ ๒ ๔ ๖ ๑๐ ๑๕ ๑๕. การขนส่ง ได้แก่การขนส่งหรือรับจ้างด้วยยานพาหนะ รายรับ ๑/๔ ๑๖. การทำสถานพยาบาล ได้แก่การจัดที่พักหรืออาหารให้แก่คนไข้ รวมทั้งการรักษาพยาบาลและการให้ยา รายรับ ๑ ๑๗. การมหรสพ ได้แก่การจัดให้มีมหรสพตามความหมายในมาตรา ๑๓๐ เงินที่ได้รับตามตั๋วหรือค่าผ่านประตูโดยไม่รวมอากรมหรสพ ๑ ๑๘. โรงรับจำนำ ได้แก่การทำโรงรับจำนำรวมทั้งการขายของที่จำนำหลุดเป็นสิทธิ ดอกเบี้ยและรายรับ ๓ ๑๙. นายหน้าและตัวแทน ได้แก่การรับทำการเป็นนายหน้า ตัวแทน หรือรับจัดธุรกิจให้ผู้อื่นนอกจากที่ระบุไว้ในประเภทอื่น และรวมทั้งการรับจัดการเป็นผู้ขายทอดตลาด รายรับ ๕ ๒๐. การขายอสังหาริมทรัพย์ ได้แก่การขาย ขายฝาก หรือให้เช่าซื้ออสังหาริมทรัพย์เป็นทางค้าหากำไร รายรับ ๓ ๒๑. การธนาคาร ได้แก่กิจการออมสินซึ่งไม่ใช่ของรัฐบาล กิจการของธนาคารพาณิชย์ตามกฎหมายว่าด้วยการธนาคารพาณิชย์ หรือของผู้ที่ประกอบกิจการโดยปกติเยี่ยงธนาคารพาณิชย์ เช่น ให้กู้ยืมเงิน ค้ำประกัน รับแลกเปลี่ยนเงินตรา ออก ซื้อ หรือขายตั๋วเงิน หรือรับส่งเงินไปต่างประเทศด้วยวิธีต่าง ๆ รวมทั้งกิจการโพยก๊วน หรือฮ่วยตั๋ว (ก) ดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียม ค่าบริการที่เรียกเก็บ (ข) กำไรก่อนหักรายจ่ายใด ๆ จากการรับแลกเปลี่ยนเงินตรา การออก ซื้อ หรือขายตั๋วเงิน การรับส่งเงินไปต่างประเทศ ๒ ๘ ๒๒. ประกันภัย ได้แก่ (๑) การรับประกันชีวิต (๒) การรับประกันอย่างอื่น เบี้ยประกันภัยที่เก็บได้ เว้นแต่เบี้ยประกันภัยที่ต้องคืนภายในเดือนที่เก็บได้หรือเบี้ยประกันภัยที่ได้จากการรับประกันต่อ เบี้ยประกันภัยที่เก็บได้ เว้นแต่เบี้ยประกันภัยที่ต้องคืนภายในเดือนที่เก็บได้ หรือเบี้ยประกันภัยที่ได้จากการรับประกันต่อ ๑ ๒ บัญชีอัตราภาษีป้าย ๑. อัตราภาษีเรียกเก็บนั้น ให้คิดตามพื้นที่ของป้ายต่อไปนี้ (ก) ป้ายที่มีอักษรไทยล้วน พื้นที่ป้ายทุก ๕๐๐ ตารางเซนติเมตร หรือเศษ ต่อ ๑ บาท (ข) ป้ายที่มีอักษรไทยปนกับอักษรต่างประเทศหรือเครื่องหมายอื่น พื้นที่ป้ายทุก ๕๐๐ ตารางเซนติเมตร หรือเศษ ต่อ ๕ บาท แต่ถ้าป้ายนั้นพื้นที่สำหรับอักษรไทยน้อยกว่าพื้นที่สำหรับอักษรต่างประเทศ หรือเครื่องหมายอื่นให้คิดตามอัตรา (ค) (ค) ป้ายที่ไม่มีอักษรไทย พื้นที่ป้ายทุก ๕๐๐ ตารางเซนติเมตร หรือเศษ ต่อ ๑๐ บาท ๒. ป้ายทุกป้ายต้องเสียภาษีอย่างน้อยป้ายละ ๑๐ บาท ๓. สำหรับป้ายโฆษณาให้เรียกเก็บภาษี ๑ ใน ๔ ของอัตราตาม ๑ และ ๒ ๔. พื้นที่ของป้ายไม่ว่าจะมีรูปร่างลักษณะอย่างใด ให้คำนวณดังนี้ (ก) ถ้าเป็นป้ายมีขอบเขตกำหนดได้ ให้เอาส่วนกว้างที่สุดคูณด้วยส่วนยาวที่สุดของขอบเขตป้ายเป็นตารางเซนติเมตร (ข) ถ้าเป็นป้ายไม่มีขอบเขตกำหนดได้ ให้ถือส่วนกว้างที่สุดเท่ากับส่วนกว้างของตัวอักษร หรือเครื่องหมายนอกที่สุดที่ประกอบเป็นป้ายเพิ่มขึ้นอีก ๑๐ เซนติเมตร และถือส่วนยาวที่สุดเท่ากับส่วนยาวของตัวอักษร หรือเครื่องหมายนอกที่สุดที่ประกอบเป็นป้ายเพิ่มขึ้นอีก ๑๐ เซนติเมตร แล้วคูณส่วนกว้างกับส่วนยาวเป็นตารางเซนติเมตร บัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลักษณะแห่งตราสาร ค่าอากรแสตมป์ ผู้ที่ต้องเสียอากร ผู้ที่ต้องขีดฆ่าแสตมป์ ๑. เช่าที่ดิน โรงเรือน สิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น หรือแพ ทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาท หรือเศษของ ๑๐๐ บาท แห่งค่าเช่าหรือเงินกินเปล่า หรือทั้งสองอย่างรวมกันตลอดอายุการเช่า ๑๐ สตางค์ ผู้ให้เช่า ผู้เช่า หมายเหตุ (๑) ถ้าสัญญาเช่ามิได้กำหนดอายุการเช่า ให้ถือว่ามีกำหนด ๓ ปี (๒) ถ้าสัญญาเช่าฉบับใดครบกำหนดอายุการเช่าหรือครบกำหนด ๓ ปี ตาม (๑) แล้ว ผู้เช่ายังคงครองทรัพย์สินอยู่ และผู้ให้เช่ารู้ความนั้นแล้วไม่ทักท้วง ทั้งมิได้ทำสัญญาใหม่ให้ถือว่าสัญญาเช่าเดิมนั้นได้เริ่มทำกันใหม่โดยไม่มีกำหนดอายุการเช่า และต้องเสียอากรภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ถือว่าเริ่มทำสัญญาใหม่นั้น ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร เช่าทรัพย์สินใช้ในการทำนา ไร่ สวน ๒. โอนใบหุ้น ใบหุ้นกู้ พันธบัตร และใบรับรองหนี้ ซึ่งบริษัท สมาคม คณะบุคคลหรือองค์การใด ๆ เป็นผู้ออก คิดตามราคาหุ้นที่ชำระแล้วหรือตามราคาในตราสาร แล้วแต่อย่างใดจะมากกว่าทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาท หรือเศษของ ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางค์ ผู้โอน ผู้รับโอน ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร ก. โอนพันธบัตรของรัฐบาลไทย ข. โอนใบหุ้น ใบหุ้นกู้ และใบรับรองหนี้ซึ่งสหกรณ์ หรือธนาคารเพื่อการสหกรณ์เป็นผู้ออก ๓. เช่าซื้อทรัพย์สิน ทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาทหรือเศษของ ๑๐๐ บาท แห่งราคาทั้งหมด ๑๐ สตางค์ ผู้ให้เช่า ผู้เช่า ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร เช่าซื้อทรัพย์สินใช้ในการทำนา ไร่ สวน ๔. จ้างทำของ ทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาท หรือเศษของ ๑๐๐ บาท แห่งสินจ้างที่กำหนดไว้ ๑๐ สตางค์ ผู้รับจ้าง ผู้ว่าจ้าง หมายเหตุ (๑) ถ้าในเวลากระทำสัญญาจ้างทำของไม่ทราบจำนวนสินจ้างว่าเป็นราคาเท่าใด ให้ประมาณจำนวนสินจ้างตามสมควร แล้วเสียอากรตามจำนวนสินจ้างที่ประมาณนั้น (๒) ถ้ามีการรับเงินสินจ้างเป็นคราว ๆ และอากรที่เสียไว้เดิมยังไม่ครบ ให้เสียอากรเพิ่มเติมให้ครบตามจำนวนที่ต้องเสียทุกครั้งในทันทีที่มีการรับเงิน (๓) เมื่อการรับจ้างทำของได้สิ้นสุดลงแล้ว และปรากฏว่าได้เสียอากรเกินไปให้ขอคืนตามมาตรา ๑๒๒ ได้ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร สัญญาที่ทำขึ้นนอกประเทศไทยและการปฏิบัติตามข้อสัญญานั้นมิได้ทำในประเทศไทย ๕. กู้ยืมเงินหรือการตกลงให้เบิกเงินเกินบัญชีจากธนาคาร ทุกจำนวนเงิน ๒๐๐ บาท หรือเศษของ ๒๐๐ บาท แห่งยอดเงินที่ให้กู้ยืม หรือตกลงให้เบิกเกินบัญชี ๑๐ สตางค์ ผู้ให้กู้ ผู้กู้ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร การกู้ยืมเงินซึ่งสมาชิกกู้ยืมจากสหกรณ์หรือสหกรณ์กู้ยืมจากสหกรณ์ หรือจากธนาคารเพื่อการสหกรณ์ ๖. กรมธรรม์ประกันภัย (ก) กรมธรรม์ประกันวินาศภัย ทุก ๒๕ บาท หรือเศษของ ๒๕ บาท แห่งเบี้ยประกันภัย ๑๐ สตางค์ ผู้รับประกันภัย ผู้รับประกันภัย (ข) กรมธรรม์ประกันชีวิต ทุก ๒๐๐ บาท หรือเศษของ ๒๐๐ บาท แห่งจำนวนเงินที่เอาประกันภัย ๑๐ สตางค์ ผู้รับประกันภัย ผู้รับประกันภัย (ค) กรมธรรม์ประกันภัยอื่น ๆ ทุก ๒๐๐ บาท หรือเศษของ ๒๐๐ บาท แห่งจำนวนเงินที่เอาประกันภัย ๑๐ สตางค์ ผู้รับประกันภัย ผู้รับประกันภัย (ง) กรมธรรม์เงินปี ทุก ๒๐๐ บาท หรือเศษของ ๒๐๐ บาท แห่งต้นทุนเงินปีนั้น หรือถ้าไม่ปรากฏต้นทุน ให้คิดทุก ๒๐๐ บาท หรือเศษของ ๒๐๐ บาท แห่ง ๓๓ ๑/๓ เท่าของรายได้ประจำปี ๑๐ สตางค์ ผู้รับประกันภัย ผู้รับประกันภัย (จ) กรมธรรม์ประกันภัยซึ่งผู้รับประกันภัยนำไปให้ผู้อื่นประกันอีกต่อหนึ่ง ๑ บาท ผู้รับประกันภัย ผู้รับประกันภัย (ฉ) บันทึกการต่ออายุกรมธรรม์ประกันภัยเดิม กึ่งอัตราซึ่งเรียกเก็บสำหรับกรมธรรม์เดิม ผู้รับประกันภัย ผู้รับประกันภัย ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร (ก) การประกันภัยสัตว์พาหนะซึ่งใช้ในการเกษตรกรรม (ข) บันทึกประกันภัยหรือกรมธรรม์ประกันภัยชั่วคราว ซึ่งรับรองจะออกกรมธรรม์ประกันภัยตัวจริง แต่ถ้าผู้ทรงจะเรียกร้องเอาสิทธิอย่างอื่นนอกจากให้ส่งมอบกรมธรรม์ประกันภัยตัวจริงแล้วต้องปิดแสตมป์เสียก่อนเช่นเดียวกับที่จะต้องปิดสำหรับประกันภัยตัวจริง ๗. ใบมอบอำนาจ คือ ใบตั้งตัวแทนซึ่งมิได้กระทำในรูปลักษณะตราสารสัญญา รวมทั้งใบตั้งอนุญาโตตุลาการ (ก) มอบอำนาจให้บุคคลคนเดียวหรือหลายคนกระทำการครั้งเดียว ๕ บาท ผู้มอบอำนาจ ผู้รับมอบอำนาจ (ข) มอบอำนาจให้บุคคลคนเดียวหรือหลายคนร่วมกระทำการมากกว่าครั้งเดียว ๑๐ บาท ผู้มอบอำนาจ ผู้รับมอบอำนาจ (ค) มอบอำนาจให้กระทำการมากกว่าครั้งเดียว โดยให้บุคคลหลายคน ต่างคนต่างกระทำกิจการแยกกันได้ คิดตามรายตัวบุคคลที่รับมอบ คนละ ๑๐ บาท ผู้มอบอำนาจ ผู้รับมอบอำนาจ หมายเหตุ ถ้าผู้มอบอำนาจมีหลายคน แต่มิได้เป็นผู้มีอำนาจร่วมกันแล้วมอบอำนาจในตราสารฉบับเดียวกัน ต้องคิดตามรายตัวบุคคลผู้มอบคนหนึ่ง เป็นเรื่องหนึ่ง ตามมาตรา ๑๐๘ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร (๑) ใบแต่งทนายและใบมอบอำนาจซึ่งทนายความให้แก่เสมียนของตน เพื่อเป็นตัวแทนดำเนินคดีในศาล (๒) ใบมอบอำนาจให้โอน หรือให้กระทำการใด ๆ เกี่ยวด้วยสัตว์พาหนะ ตามกฎหมายว่าด้วยสัตว์พาหนะ (๓) ใบมอบอำนาจให้รับเงินหรือสิ่งของแทน (๔) ใบมอบอำนาจซึ่งสหกรณ์เป็นผู้มอบ และใบมอบอำนาจตั้งสหกรณ์เป็นตัวแทนจัดการให้สหกรณ์ได้รับสิทธิในอสังหาริมทรัพย์ ๘. ใบมอบฉันทะสำหรับให้ลงมติในที่ประชุมของบริษัท (ก) มอบฉันทะสำหรับการประชุมครั้งเดียว ๑ บาท ผู้มอบฉันทะ ผู้มอบฉันทะ (ข) มอบฉันทะสำหรับการประชุมกว่าครั้งเดียว ๕ บาท ผู้มอบฉันทะ ผู้มอบฉันทะ ๙. (๑) ตั๋วแลกเงินหรือตราสารทำนองเดียวกัน ที่ใช้อย่างตั๋วแลกเงิน (ก) จ่ายเมื่อเห็น ๑๐ สตางค์ ผู้สั่งจ่าย ผู้สั่งจ่าย (ข) จ่ายเวลาอื่นนอกจากจ่ายเมื่อเห็น ทุก ๑๐๐ บาท หรือเศษ ของ ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางค์ ผู้สั่งจ่าย ผู้สั่งจ่าย (๒) ตั๋วสัญญาใช้เงินหรือตราสารทำนองเดียวกัน ที่ใช้อย่างตั๋วสัญญาใช้เงิน (ก) ออกให้ในลักษณะกู้เงิน คิดตามจำนวนเงินในตราสาร ทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาท หรือเศษของ ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางค์ ผู้จะได้รับใช้เงินตามตั๋ว ผู้ออกตั๋ว (ข) ออกให้ในกรณีอื่น คิดอย่างเดียวกับตั๋วแลกเงิน ผู้ออกตั๋ว ผู้ออกตั๋ว ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร ถ้าตั๋วออกเป็นสำรับ และฉบับแรกในสำรับนั้นปิดแสตมป์บริบูรณ์แล้ว ฉบับอื่น ๆ ไม่ต้องปิดอีก แต่ต้องสลักฉบับนั้น ๆ ไว้ว่า ได้เสียอากรแล้ว ๑๐. บิลออฟเลดิง ๒๕ สตางค์ ผู้กระทำตราสาร ผู้กระทำตราสาร หมายเหตุ ถ้าออกเป็นสำรับให้ปิดแสตมป์ตามอัตราทุกฉบับ ๑๑. (๑) ใบหุ้นหรือใบหุ้นกู้ หรือใบรับรองหนี้ของบริษัท สมาคม คณะบุคคลหรือองค์การใด ๆ ๒๕ สตางค์ ผู้ทรงตราสาร ผู้ทรงตราสาร (๒) พันธบัตรของรัฐบาลใด ๆ ที่ขายในประเทศไทย ทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาท หรือเศษของ ๑๐๐ บาท ๑ บาท ผู้ทรงตราสาร ผู้ทรงตราสาร ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร ใบหุ้น ใบหุ้นกู้ หรือใบรับรองหนี้ของสหกรณ์ ๑๒. เช็ค หรือหนังสือคำสั่งใด ๆ ซึ่งใช้แทนเช็ค ฉบับละ ๒๕ สตางค์ ผู้สั่งจ่าย ผู้สั่งจ่าย ๑๓. ใบรับฝากเงินประเภทประจำของธนาคาร โดยมีดอกเบี้ย (ก) ใบรับฝากที่มีจำนวนเงินต่ำกว่า ๑๐,๐๐๐ บาท ๑ บาท ผู้รับฝาก ผู้รับฝาก (ข) ใบรับฝากที่มีจำนวนเงินตั้งแต่ ๑๐,๐๐๐ บาทขึ้นไป ๕ บาท ผู้รับฝาก ผู้รับฝาก ๑๔. เลตเตอร์ออฟเครดิต (ก) ออกในประเทศไทย เงินต่ำกว่า ๖,๐๐๐ บาท ๓ บาท ผู้ออกตราสาร ผู้ออกตราสาร เงินตั้งแต่ ๖,๐๐๐ บาท ขึ้นไป ๕ บาท ผู้ออกตราสาร ผู้ออกตราสาร (ข) ออกในต่างประเทศ และให้ชำระเงินในประเทศไทย คราวละ ๑ บาท ผู้ทรงคนแรกในประเทศไทย ผู้ทรงคนแรกในประเทศไทย หมายเหตุ ตราสารเลตเตอร์ออฟเครดิตที่ออกในประเทศไทย และให้ชำระเงินในต่างประเทศ ต้องทำสำเนาเก็บไว้ในประเทศไทย ส่วนการเสียอากรให้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ เฉพาะในฉบับสำเนาดังกล่าวนั้น ๑๕. เช็คสำหรับผู้เดินทาง (ก) ออกในประเทศไทย ฉบับละ ๒๕ สตางค์ ผู้ออกเช็ค ผู้ออกเช็ค (ข) ออกในต่างประเทศ แต่ให้ชำระในประเทศไทย ฉบับละ ๒๕ สตางค์ ผู้ทรงคนแรกในประเทศไทย ผู้ทรงคนแรกในประเทศไทย ๑๖. ใบรับของ ซึ่งออกให้เนื่องในกิจการรับขนส่งสินค้าโดยทางน้ำ ทางบก และทางอากาศ คือ ตราสารซึ่งลงลายมือชื่อพนักงานหรือนายสินค้าของยานพาหนะรับขนส่ง ซึ่งออกรับของดังระบุไว้ในใบรับนั้นเมื่อไม่ได้ออกบิลออฟเลดิง ฉบับละ ๑๐ สตางค์ ผู้ออกใบรับ ผู้ออกใบรับ หมายเหตุ ถ้าออกเป็นสำรับให้ปิดแสตมป์ตามอัตราทุกฉบับ ๑๗. ค้ำประกัน (ก) สำหรับกรณีที่มิได้จำกัดจำนวนเงินไว้ ๑ บาท ผู้ค้ำประกัน ผู้ค้ำประกัน (ข) สำหรับจำนวนเงินไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท ๑ บาท ผู้ค้ำประกัน ผู้ค้ำประกัน (ค) สำหรับจำนวนเงินเกิน ๑,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ บาท ๕ บาท ผู้ค้ำประกัน ผู้ค้ำประกัน (ง) สำหรับจำนวนเงินเกิน ๑๐,๐๐๐ บาทขึ้นไป ๑๐ บาท ผู้ค้ำประกัน ผู้ค้ำประกัน ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร (ก) ค้ำประกันหนี้เนื่องแต่การที่รัฐบาลให้ราษฎรกู้ยืมหรือยืมเพื่อการบริโภคหรือการเกษตรกรรม (ข) ค้ำประกันหนี้เนื่องแต่การที่สหกรณ์ให้สมาชิกกู้ยืมหรือยืม ๑๘. จำนำ จำนวนหนี้ทุก ๒๐๐ บาท หรือเศษของ ๒๐๐ บาท ๑๐ สตางค์ ผู้รับจำนำ ผู้รับจำนำ ถ้าการจำนำมิได้จำกัดจำนวนหนี้ไว้ ๑ บาท ผู้รับจำนำ ผู้รับจำนำ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร (ก) ตั๋วจำนำของโรงจำนำที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย (ข) จำนำอันเกี่ยวกับกู้ยืมซึ่งได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์แล้วตามข้อ ๕ ๑๙. ใบรับของคลังสินค้า ๒๕ สตางค์ นายคลังสินค้า นายคลังสินค้า ๒๐. คำสั่งให้ส่งมอบของ คือตราสารซึ่งบุคคลผู้ปรากฏชื่อในตราสารนั้น หรือซึ่งบุคคลผู้นั้นตราชื่อไว้หรือผู้ทรงมีสิทธิที่จะรับมอบสินค้าอันอยู่ในอู่ หรือเมืองท่า หรือคลังสินค้าซึ่งรับเก็บ หรือรับฝาก โดยเรียกเก็บค่าเช่า หรือรับสินค้าอันอยู่ที่ท่าสินค้าโดยที่เจ้าของลงลายมือชื่อหรือมีผู้อื่นลงลายมือชื่อแทนในเมื่อขาย หรือโอนทรัพย์สินอันปรากฏในตราสารนั้น ๑๐ สตางค์ ผู้ออกคำสั่ง ผู้ออกคำสั่ง ๒๑. ตัวแทน (ก) มอบอำนาจเฉพาะการ ๕ บาท ตัวการ ตัวการ (ข) มอบอำนาจทั่วไป ๑๐ บาท ตัวการ ตัวการ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร การตั้งตัวแทนในกรณีสหกรณ์เป็นตัวการ ๒๒. คำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ (ก) ในกรณีซึ่งพิพาทกันด้วยจำนวนเงินหรือราคาทุกจำนวนเงิน ๑๐๐ บาท หรือเศษของ ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางค์ อนุญาโตตุลาการ อนุญาโตตุลาการ (ข) ในกรณีอื่นซึ่งไม่กล่าวถึงจำนวนเงินหรือราคา ๑๐ บาท อนุญาโตตุลาการ อนุญาโตตุลาการ ๒๓. คู่ฉบับหรือคู่ฉีกแห่งตราสาร คือ ตราสารซึ่งมีข้อความอย่างเดียวกันกับต้นฉบับหรือต้นสัญญา และผู้กระทำตราสารได้ลงลายมือชื่อไว้อย่างเดียวกับต้นฉบับ (๑) ถ้าไม่มีบุคคลอีกฝ่ายหนึ่งเป็นคู่สัญญาคนที่เสียอากรสำหรับต้นฉบับเป็นผู้เสีย (ก) ถ้าต้นฉบับเสียอากรไม่เกิน ๑ บาท เท่ากับอากรที่ต้องเสียสำหรับต้นฉบับ (๒) ถ้ามีบุคคลอีกฝ่ายหนึ่งเป็นคู่สัญญา บุคคลอีกฝ่ายหนึ่งนั้นต้องเป็นผู้เสียอากร คนเดียวกับผู้ขีดฆ่าต้นฉบับ (ข) ถ้าเกิน ๑ บาท ๑ บาท ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร ถ้าฝ่ายที่ต้องเสียอากรเป็นสหกรณ์ ๒๔. หนังสือบริคณห์สนธิ ของบริษัทจำกัดที่ส่งต่อนายทะเบียน ๕๐ บาท ผู้เริ่มก่อการ ผู้เริ่มก่อการ ๒๕. ข้อบังคับของบริษัทจำกัด ที่ส่งต่อนายทะเบียน ๕๐ บาท กรรมการ กรรมการ ๒๖. ข้อบังคับใหม่หรือสำเนาหนังสือบริคณห์สนธิ หรือข้อบังคับของบริษัทจำกัด ซึ่งเปลี่ยนแปลงใหม่ ที่ส่งต่อนายทะเบียน ๑๐ บาท กรรมการ กรรมการ ๒๗. หนังสือสัญญาห้างหุ้นส่วน (ก) หนังสือสัญญาจัดตั้งห้างหุ้นส่วน ๑๐ บาท ผู้เป็นหุ้นส่วน ผู้เป็นหุ้นส่วน (ข) หนังสือสัญญาที่แก้ไขสัญญาจัดตั้งห้างหุ้นส่วน ๒ บาท ผู้เป็นหุ้นส่วน ผู้เป็นหุ้นส่วน ๒๘. ใบรับ (๑) จากกิจการค้าตามความในมาตรา ๑๐๕ (๑) สำหรับมูลค่าตั้งแต่ ๑๐ บาทขึ้นไป (๒) จากกิจการอื่น ก.สำหรับมูลค่าตั้งแต่ ๑๐ บาท แต่ไม่เกิน ๒๐ บาท ข. สำหรับมูลค่าเกินกว่า ๒๐ บาท ทุก ๒๐ บาท หรือเศษของ ๒๐ บาท ๑๐ สตางค์ ๑๐ สตางค์ ๑๐ สตางค์ ผู้ออกใบรับ ผู้ออกใบรับ ผู้ออกใบรับ ผู้ออกใบรับ ผู้ออกใบรับ ผู้ออกใบรับ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร ก. การรับเงินซึ่งมีการรับแสดงไว้ในตราสารนั้นเอง และตราสารนั้นได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์แล้วในลักษณะตราสารอย่างอื่น ทั้งขณะเมื่อได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ การรับที่มีแสดงไว้นั้นเป็นองค์ของตราสารนั้นอยู่แล้ว ข. การสลักหลังตั๋วเงินแสดงการรับเงินในตั๋วนั้นทั้งจำนวน เว้นแต่การสลักหลังแสดงการรับเงินในตั๋วสัญญาใช้เงินออกให้ในลักษณะกู้ยืม ค. การรับตั๋วเงินซึ่งมิใช่เป็นการชำระหรือประกันหนี้ ง. การรับเงินซึ่งออกในการซื้อขายหรือโอนเงินตราทางธนาคาร หรือทางองค์การของรัฐบาล จ. การรับเงินบำนาญ บำเหน็จ ค่าจ้างหรือเบี้ยทดแทนรายจ่ายซึ่งรัฐบาลหรือนายจ้างจ่ายให้ลูกจ้าง ฉ. ใบรับที่ธนาคารออกให้ในการส่งเงินฝากกระแสรายวัน ช. ใบรับเงินที่รัฐบาลจ่ายคืน ซ. ใบรับเงินทางธนาณัติ ฌ. ใบรับที่ลูกจ้างและนายจ้างออกให้ซึ่งกันและกัน หรือที่ลูกจ้างออกให้ระหว่างกันและกัน สำหรับเงินที่รับจ่ายกันในกิจการของนายจ้างตามหน้าที่ ข้อยกเว้นนี้ให้ใช้ตลอดถึงใบรับที่บุคคลในคณะบุคคลซึ่งกระทำกิจการร่วมกันออกให้ซึ่งกันและกันตามหน้าที่เพื่อดำเนินกิจการของคณะบุคคลนั้น ญ. ใบรับที่ออกในต่างประเทศ เว้นแต่ใบรับเบี้ยประกันภัย ฎ. ใบรับซึ่งผู้ประกอบการเกษตรออกให้ในการจำหน่ายข้าวเปลือก ผัก ผลไม้ ปลา สัตว์ ไข่ น้ำมันยาง หรือหวาย อันเกิดจากเกษตรกรรมของตน ฏ. ใบรับเงินจากธนาคารออมสินของรัฐบาล ฐ. ใบรับที่สหกรณ์และสมาชิกออกให้ซึ่งกันและกัน ฑ. ใบรับชั่วคราวซึ่งออกในการรับเบี้ยประกันภัยครั้งแรก แต่ถ้าผู้ทรงจะเรียกร้องเอาสิทธิอย่างอื่นนอกจากให้ส่งมอบใบรับตัวจริงแล้วต้องปิดแสตมป์เสียก่อนเช่นเดียวกับที่จะต้องปิดสำหรับใบรับตัวจริง ฒ. ใบรับในการไถ่ถอนการจำนองและไถ่ถอนการขายฝาก ซึ่งได้จดทะเบียนการไถ่ถอนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ. ใบรับเงินค่าพันธบัตรเงินกู้ของรัฐบาลที่โอน ด. ใบรับเงินค่าตั๋วเงินคลังที่โอน ต. ใบรับเงินสำหรับค่าปริวรรตเงินซึ่งธนาคารเป็นผู้ออก ถ. ใบรับออกให้แก่ธนาคารแห่งประเทศไทย เนื่องในการแลกเปลี่ยนธนบัตร ท. ใบรับเงินซึ่งธนาคารเพื่อการสหกรณ์เป็นผู้ออ ๒๙. แบบพิมพ์ของรัฐบาล ก. แบบพิมพ์ซึ่งกฎหมายได้กำหนดราคาไว้ ให้ปิดแสตมป์แทนราคา ตามราคาที่กฎหมายกำหนด ผู้ทำตราสาร เจ้าพนักงานผู้จ่ายแบบพิมพ์ ข. แบบพิมพ์อื่น ๆ ๒๐ สตางค์ ผู้ทำตราสาร เจ้าพนักงานผู้จ่ายแบบพิมพ์ ยกเว้นไม่ต้องเสียอากร ก. ในกรณีสหกรณ์ เทศบาล หรือสุขาภิบาลเป็นผู้เสียอากร ข. แบบพิมพ์ซึ่งรัฐบาลขอร้องให้กรอกเพื่อความรู้ของรัฐบาล โดยผู้กรอกไม่มีความผูกพันตามกฎหมายที่จะพึงต้องปฏิบัติ ค. แบบพิมพ์ซึ่งนักเรียนหรือนักศึกษาใช้ตอบข้อสอบ ง. แบบพิมพ์ที่ใช้ในการฝากและถอนเงินธนาคารออมสินของรัฐบาล จ. แบบ ป.ค. ๔๓ เรื่องขอทำการเพาะปลูกในเขตเกาะ หรือดอนในแม่น้ำโขงของกระทรวงมหาดไทย ฉ. แบบ ป. ๒ เรื่องแจ้งความสำรวจเด็กของกระทรวงศึกษาธิการ ช. แบบ ป.๕ เรื่องส่งเด็กเข้าเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ ซ. แบบพิมพ์ของกองประมวลสถิติ สภาเศรษฐกิจแห่งชาติ ฌ. แบบ ร.ว. ๒๒ เรื่องชี้เขตที่ดินของกรมที่ดินและโลหกิจ ญ. แบบพิมพ์อื่นตามที่กำหนดโดยกฎกระทรวง ๓๐. เรื่องราวยื่นต่อรัฐบาล เทศบาล หรือสุขาภิบาล ซึ่งร้องขอประโยชน์อันมีมูลค่าตามที่กำหนดโดยกฎกระทรวง ๑๐ สตางค์ ผู้กระทำตราสาร ผู้กระทำตราสาร บัญชีอัตราอากรมหรสพ ๑. ภาพยนต์ให้เก็บอากรร้อยละ ๕๐ ของค่าตั๋ว ๒. กีฬาซึ่งกระทรวงศึกษาธิการได้จัดให้มีขึ้น ให้เก็บอากรร้อยละ ๑๐ ของค่าตั๋ว ๓. มหรสพอย่างอื่นให้เก็บอากรร้อยละ ๓๐ ของค่าตั๋ว ถ้าเป็นกีฬาตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ให้เก็บอากรร้อยละ ๒๐ ของค่าตั๋ว ๔. ถ้าเป็นมหรสพผสมให้เก็บอากรในอัตราสูง ๕. ตั๋วไม่เสียค่าดูให้เก็บอากรตามราคาชั้นที่ดูเป็นรายครั้งและรายบุคคลที่เข้าดู ๖. การคำนวณอากร ถ้าเอาห้าหารมีเศษต่ำกว่าห้าสตางค์ให้ปัดทิ้ง ๗. บัตรที่ทางราชการออกให้เข้าดูโดยไม่ต้องเสียค่าดูและตั๋วที่มีราคาไม่เกิน ๕๐ สตางค์ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียอากร บัญชีอัตราภาษีบำรุงท้องที่ ก. ที่ดินนอกเขตเทศบาล ลำดับเลข รายการ คิดตามราคาปานกลางของที่ดินในอัตรา หมายเหตุ ๑ มีไม่เกิน ๕๐ ไร่ ร้อยละ ๐.๕๐ บาท แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๑ บาท และไม่เกินกว่าไร่ละ ๖๐ บาท เฉพาะที่ดินซึ่งเจ้าของใช้ประกอบกสิกรรมเองให้เสียไม่เกินกว่าไร่ละ ๔๐ บาท ๒ มีเกิน ๕๐ ไร่ แต่ไม่เกิน ๕๐๐ ไร่ ร้อยละ ๑.๐๐ บาท(เฉพาะส่วนที่เกิน ๕๐ ไร่) แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๒ บาท และไม่เกินกว่าไร่ละ ๑๐๐ บาท เฉพาะที่ดินซึ่งเจ้าของใช้ประกอบกสิกรรมเองให้เสียไม่เกินไร่ละ ๕๐ บาท ๓ มีเกิน ๕๐๐ ไร่ขึ้นไป ร้อยละ ๒.๐๐ บาท(เฉพาะส่วนที่เกิน ๕๐๐ ไร่) แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๕ บาท ข. ที่ดินในเขตเทศบาล ลำดับเลข รายการ คิดตามราคาปานกลางของที่ดินในอัตรา หมายเหตุ ๑ มีไม่เกิน ๑ ไร่ ร้อยละ ๐.๕๐ บาท แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๒ บาท และไม่เกินกว่าไร่ละ ๑๐๐ บาท เฉพาะที่ดินซึ่งเจ้าของใช้ประกอบกสิกรรมเองก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้เสียไม่เกินไร่ละ ๕๐ บาท ๒ มีเกิน ๑ ไร่ แต่ไม่เกิน ๑๐ ไร่ ร้อยละ ๐.๗๕ บาท(เฉพาะส่วนที่เกิน ๑ ไร่) แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๔ บาท และไม่เกินกว่าไร่ละ ๒๐๐ บาท เฉพาะที่ดินซึ่งเจ้าของใช้ประกอบกสิกรรมเองก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้เสียไม่เกินกว่าไร่ละ ๑๐๐ บาท ๓ มีเกิน ๑๐ ไร่ แต่ไม่เกิน ๒๐ ไร่ ร้อยละ ๑.๐๐ บาท(เฉพาะส่วนที่เกิน ๑๐ ไร่) แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๑๐ บาท และไม่เกินกว่าไร่ละ ๓๐๐ บาท ๔ มีเกิน ๒๐ ไร่ขึ้นไป ร้อยละ ๒.๐๐ บาท(เฉพาะส่วนที่เกิน ๒๐ ไร่) แต่ไม่ต่ำกว่าไร่ละ ๒๐ บาท และไม่เกินกว่าไร่ละ ๕๐๐ บาท หมายเหตุ ๑. ที่ดินต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ เศษของไร่ให้คิดในอัตราลดลงตามส่วน ๒. เศษของ ๑ ตารางวาให้ปัดขึ้นเป็น ๑ ตารางวา ๓. เศษของ ๕ สตางค์ ให้ปัดทิ้ง บัญชีอัตราภาษีอากรซื้อโภคภัณฑ์ ประเภทที่ รายการโภคภัณฑ์ อัตราร้อยละของราคา ๑ ทองคำ ทองคำขาว เงิน นาก เพชร พลอย และเครื่องรูปพรรณ ก. เครื่องรูปพรรณที่ทำด้วยทองคำ ทองคำขาว เงิน นาก หรือส่วนผสมของวัตถุดังกล่าว ข. เพชร พลอย ที่มิได้ทำเป็นรูปพรรณ ค. เครื่องรูปพรรณที่ประดับด้วยเพชร พลอย ง. เครื่องประดับกายที่ทำเทียมเครื่องรูปพรรณดังกล่าว ใน ก. และ ค. หมายเหตุ คำว่า “เพชร พลอย” หมายความตลอดถึงทับทิม มรกต บุษราคัม โกเมน โอปอล์ นิล เพทาย ไพฑูรย์ หยก ไข่มุก และอัญมนีที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน ๕ ๑๐ ๑๐ ๑๐ ๒ ของที่ต้องใช้กับไฟฟ้าหรือน้ำมันเชื้อเพลิงหรือแก๊ส ก. ตู้เย็นหรือเครื่องคุมภาวะอากาศ ข. พัดลม ค. เครื่องซักผ้า ๕๕๕ ๓ นาฬิกา รวมทั้งสิ่งที่ติดอยู่กับนาฬิกานั้น ก. นาฬิกาที่เรือนเป็นทองหรือนากทั้งหมดหรือบางส่วน ข. นาฬิกาที่ประดับด้วยโภคภัณฑ์ประเภทที่ ๑ ข. ๕๑๐ ๔ เครื่องบรรเลง ก. เครื่องรับวิทยุที่มีเครื่องเล่นจานเสียงด้วย ข. หีบเสียง เครื่องเล่นจานเสียงหรือเครื่องขยายเสียง ค. จานเสียง ๕ ๕ ๕ ๕ เครื่องถ่ายรูปและเครื่องฉายภาพ ก. กล้องถ่ายภาพยนตร์ ข. กล้องถ่ายรูป ค. ฟิล์มสำหรับถ่ายรูปหรือภาพยนตร์ทุกชนิดที่ยังไม่ได้ถ่าย ง. เครื่องฉายภาพหรือภาพยนตร์ จ. เครื่องขยาย ล้าง อัด หรือพิมพ์รูป ภาพยนตร์และฟิล์ม ฉ. อุปกรณ์ของสิ่งต่าง ๆ ตาม ก. ถึง จ. ๕ ๕ ๕ ๕ ๕ ๕ ๖ รถยนต์และรถอื่น ก. รถยนต์ทุกชนิดรวมทั้งส่วนประกอบที่ติดอยู่กับรถยนต์นั้น เว้นรถยนต์บรรทุก ข. รถจักรยานยนต์ทุกชนิดรวมทั้งส่วนประกอบที่ติดอยูกับรถนั้น ๑๐ ๑๐ ๗ น้ำมันเชื้อเพลิง น้ำมันเบนซิน ๑

การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร เว้นแต่กรณีอุทธรณ์การประเมินของเจ้าพนักงานประเมินตามความในมาตรา ๒๐ หรือมาตรา ๔๙ กรณีอุทธรณ์การประเมินตามความในมาตรา ๒๐ หรือมาตรา ๔๙ ผู้อุทธรณ์ต้องเสียภาษีอากรตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์ภายในกำหนดสามสิบวัน นับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ถ้าไม่เสียภายในกำหนดนี้ ให้เสียเงินเพิ่มอีกร้อยละ ๒๐ แห่งเงินภาษีอากรที่ต้องเสีย เงินนี้ให้ถือเป็นค่าภาษีอากร<o:p>

ให้บุคคล ห้างหุ้นส่วน บริษัท สมาคม หรือคณะบุคคล ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ (๑) (๒) (๓) (๔) เว้นแต่ดอกเบี้ยเงินกู้ยืม จำนำ จำนองและ (๗) หักภาษีเงินได้ไว้ทุกคราวที่จ่ายเงินตามวิธีต่อไปนี้ (๑) สำหรับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ (๑) และ (๒) ให้คูณเงินที่จ่ายด้วยจำนวนคราวที่จะต้องจ่าย เพื่อให้ได้จำนวนเงินเสมือนหนึ่งว่าได้จ่ายทั้งปี แล้วคำนวณภาษีตามเกณฑ์ในมาตรา ๔๘ ได้เงินภาษีเท่าใด ให้แบ่งออกเป็นส่วนโดยหารด้วยจำนวนคราวที่จะต้องจ่าย เป็นเงินเท่าใด ให้หักไว้เท่านั้น เมื่อถึงคราวจ่ายเงินครั้งสุดท้ายในปีหนึ่ง ๆ ให้บุคคล ห้างหุ้นส่วน บริษัท สมาคม หรือคณะบุคคลดังกล่าวแล้วหักเงินครั้งสุดท้ายนั้นไว้ โดยเพิ่ม หรือลดเงินตามที่จำเป็นเพื่อให้ยอดเงินที่หักในปีนั้นพอดีกับจำนวนภาษีที่ต้องเสียทั้งปี (๒) สำหรับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ (๒) (๓) และ (๔) ให้คำนวณหักตามตามีอัตราภาษีเงินได้ (๓) สำหรับในกรณีที่รัฐบาลหรือองค์การของรัฐบาลเป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามความในมาตรา ๔๐ (๗) เฉพาะสินจ้างแห่งการรับเหมา๕) (๖) (๗) หรือ (๘) ที่มีจำนวนรวมกันตั้งแต่ ๕๐,๐๐๐ บาท๑๐,๐๐๐ บาท ขึ้นไป ให้คำนวณหักในอัตราพันละ ๓ บาท ถ้าผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินมิใช่รัฐบาลหรือองค์การของรัฐบาล ไม่อยู่ในบังคับแห่งบทบัญญัติที่ว่านี้

ในกรณีที่รัฐบาลหรือองค์การรัฐบาลเป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ (๑) และ (๗) ให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้จ่ายเงินที่จะตรวจสอบให้แน่ว่า จำนวนเงินภาษีที่จะต้องหักตามมาตรา ๕๐ นั้น ได้คำนวณและจดไว้ในฎีกาเบิกเงินแล้ว และให้เป็นหน้าที่ที่จะหักเงินจำนวนนั้นก่อนจ่าย แต่ถ้ามิได้มีการตั้งฎีกาเบิกเงิน ก็ให้เจ้าพนักงานผู้จ่ายเงินปฏิบัติการตามมาตรา ๕๐ มาตรา ๕๒ และมาตรา ๕๙ โดยอนุโลม

ภายในเดือนมกราคม ทุก ๆ ปี (๑) ให้หัวหน้าส่วนราชการในกระทรวง ทบวงกรมและ กรม หัวหน้าสาขาส่วนราชการตามท้องที่ หรือองค์การรัฐบาล ยื่นรายการตามแบบที่อธิบดีกำหนดไปยังเจ้าพนักงานประเมิน แสดงรายการจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ (๑) และ (๗) แต่ถ้าอธิบดีเห็นสมควรจะยกเว้นไม่ให้ต้องปฏิบัติก็ได้ (๒) ให้บุคคล ห้างหุ้นส่วน บริษัท สมาคม หรือคณะบุคคล ผู้มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ตามมาตรา ๕๐ ยื่นรายการตามแบบที่อธิบดีกำหนดต่อเจ้าพนักงานประเมิน แสดงรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา ๔๐ (๑) (๒) (๔) และ (๗)”๔)

ในกรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีบุคคลใดบุคคลหนึ่งถือหุ้น หรือเป็นหุ้นส่วน เกินกว่าร้อยละ ๕๐ ของจำนวนทุนทั้งหมด บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นไม่ต้องเสียภาษีตามส่วนนี้ แต่ให้เสียภาษีตามบทบัญญัติส่วน ๒ ว่าด้วยการเก็บภาษีจากบุคคลธรรมดา เพื่อประโยชน์ในการนับจำนวนหุ้นที่ถือ หรือจำนวนแห่งการเป็นหุ้นส่วนตามความในวรรคก่อน ในกรณีที่สามีกับภริยาก็ดี บิดากับบุตรผู้เยาว์ก็ดี บิดามารดากับบุตรผู้เยาว์ก็ดี มารดากับบุตรผู้เยาว์ก็ดี เป็นผู้ถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนรวมอยู่ในบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเดียวกัน ให้ถือว่าจำนวนหุ้นที่ถือหรือจำนวนแห่งการเป็นหุ้นส่วนของบุคคลต่าง ๆ ในครอบครัวที่กล่าวนั้นเป็นของบุคคลคนเดียว คือ เป็นของสามีในกรณีที่หนึ่ง หรือเป็นของบิดาในกรณีที่สองและที่สาม หรือเป็นของมารดาในกรณีที่สี่<o:p>

เงินผลประโยชน์แผ่นดินตามความในมาตรา ๑๔๖ นั้น ให้เก็บได้ในจังหวัดใด ให้ใช้จ่ายบำรุงท้องที่ตามโครงการที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจะได้กำหนดขึ้นไว้ด้วยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีเป็นปี ๆ ไปในเขตจังหวัดนั้น และให้ใช้ในกิจการอันจะอำนวยประโยชน์แก่ราษฎรอย่างใกล้ชิด เช่น การสร้างถนน การชลประทานราษฎร์ การขุดบ่อน้ำสาธารณะ หรือกิจการอย่างอื่นซึ่งมีลักษณะทำนองเดียวกัน

ที่ดินซึ่งใช้เป็นที่อยู่อาศัยของตนเองหรือก็ดี ใช้เป็นที่ปลูกพืชผักสวนครัวตามควรแก่อัตภาพเลี้ยงสัตว์ของตนเองก็ดี หรือใช้ประกอบกสิกรรมประเภทไม้ล้มลุกของตนเองก็ดี ซึ่งอยู่ในเขตจังหวัดเดียวกันไม่ว่าจะเป็นคอกสัตว์ที่เลี้ยงไว้เอง ให้ยกเว้นที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลง ก็ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ตามเกณฑ์ดังนี้แต่อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้ (ก) ถ้าเป็นที่ดินนอกเขตเทศบาลให้ยกเว้นไม่เกิน หักลดหย่อนให้ห้าไร่ (ข) ถ้าเป็นที่ดินในเขตเทศบาลให้ยกเว้นไม่เกินตำบล หรือในเขตสุขาภิบาล หักลดหย่อนหนึ่งไร่ ในกรณีที่บุคคลคนเดียวมี(ค) ถ้าเป็นที่ดินหลายแห่ง ให้หักให้เฉพาะที่เกี่ยวกับในเขตเทศบาลเมือง หักลดหย่อนให้สองร้อยตารางวา (ง) ถ้าเป็นที่ดินซึ่งได้อยู่อาศัยในปีสำรวจปีในเขตเทศบาลนคร หักลดหย่อนให้หนึ่ง ๆ แต่แห่งเดียวร้อยตารางวา ที่ดินตาม (ก) (ข) (ค) และ (ง) ถ้ามีสิ่งปลูกสร้างซึ่งใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่า ก็ไม่หักลดหย่อนให้สำหรับที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างซึ่งใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่านั้น ในกรณีที่บุคคลหลายคนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันหรือครอบครองร่วมกันในที่ดินแห่งเดียวกันที่อยู่ในท้องที่หลายจังหวัด ให้ได้รับยกเว้นลดหย่อนร่วมกันไม่เกินอัตราได้แต่จังหวัดเดียวตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ข้างต้น ในกรณีที่บุคคลหลายคนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน หรือครอบครองร่วมกันในคนเดียวมีที่ดินอยู่ในท้องที่หลายแห่ง ให้นำบทบัญญัติในวรรคก่อน ๆ มาใช้บังคับโดยอนุโลมจังหวัดให้ได้รับลดหย่อนได้แต่จังหวัดเดียว ตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ข้างต้น

ที่ดินดังต่อไปนี้ ให้ยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ (๑) พระราชวังอันเป็นส่วนสาธารณสมบัติของแผ่นดิน (๒) สาธารณสมบัติของแผ่นดินและที่ดินของรัฐบาล ซึ่งใช้ในกิจการของรัฐบาลหรือสาธารณะโดยมิได้หาผลประโยชน์ (๓) ที่ดินของเทศบาล ซึ่งใช้ในกิจการของเทศบาลหรือสาธารณะโดยมิได้หาผลประโยชน์ (๔) ที่ดินที่ใช้เฉพาะการพยาบาลสาธารณะ การศึกษาหรือการกุศลสาธารณะ (๕) ที่ดินที่ใช้เฉพาะในศาสนกิจศาสนาใดศาสนาหนึ่ง หรือพระวัดวาอาราม หรือสำนักสงฆ์ หรือที่ธรณีสงฆ์ หรือสถานวัดบาดหลวงบาทหลวง สถานพักสอนศาสนาศาสน หรือที่ศาลเจ้า โดยมิได้หาผลประโยชน์ (๖) สุสาน และฌาปนสถาน (๗) ที่ดินทางรถไฟ การประปา การไฟฟ้า หรือท่าเรือของรัฐ (๘) ที่ดินซึ่งรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงยกเว้น

ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดตั้งกรรมการพิจารณาตีราคาปานกลางของที่ดินในตำบลหนึ่ง ๆ ประกอบด้วยบุคคลในท้องที่นั้น ดังต่อไปนี้ (๑) ในกรณีที่ดินในเขตเทศบาล ให้มีสรรพากรจังหวัดหรือผู้แทนหนึ่ง นายอำเภอหนึ่ง และเทศมนตรีหรือผู้แทนหนึ่ง รวมเป็นสามคน (๒) ในกรณีที่ดินนอกเขตเทศบาล ให้มีสรรพากรจังหวัดหรือผู้แทนหนึ่ง นายอำเภอหนึ่ง และกำนันหนึ่ง และผู้ทรงคุณวุฒิที่ผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นสมควรหนึ่ง รวมเป็นสามสี่คน ถ้าราคาที่ดินในเขตนั้นแตกต่างกันมา ก็ให้กำหนดเขตเป็นหน่วย ๆ ภายในตำบลนั้น เพื่อประโยชน์แก่การตีราคาปานกลางให้เที่ยงธรรม

การตีราคาปานกลางของที่ดินคราวหนึ่ง ๆ ให้ใช้ได้ไม่เกินสามสี่ปี ถ้าภายในสามปี สี่ปีนับแต่วันประกาศของผู้ว่าราชการจังหวัด มีเหตุแสดงว่า ราคาที่ดินได้เปลี่ยนแปลงไปมาก ผู้มีส่วนได้เสียอาจร้องขอให้ผู้ว่าราชการจังหวัดจัดให้มีการตีราคาใหม่ได้ตามที่เป็นการสมควร หรือถ้าผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นสมควรให้มีการตีราคาเสียใหม่เองก็ให้พึงทำได้ ทั้งนี้ โดยอนุโลมปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๕๒ มาตรา ๑๕๓ และมาตรา ๑๕๔ ถ้ามีการตีราคาปานกลางใหม่ ให้การตีราคาใหม่นั้นมีผลใช้ได้ตั้งแต่ปีถัดไปนั้นเป็นต้นไป

การยื่นแบบแจ้งรายการเพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่ก็ดี การสำรวจรังวัดพื้นที่ดินก็ดี การตรวจสอบและการแจ้งให้ผู้ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่มาเสียเงินก็ดี ให้ปฏิบัติตามระยะเวลาและวิธีการที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

ผู้ใดจงใจไม่ยื่นแบบแจ้งรายการ หรือไม่ยอมชี้เขต หรือไม่บอกแจ้งจำนวนพื้นที่ดิน หรือจงใจชี้เขต หรือบอกแจ้งจำนวนพื้นที่ดินขาดจากจำนวนที่เป็นจริง หรือขัดขวางเจ้าพนักงานสำรวจ หรือไม่ปฏิบัติตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงที่ออกโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๖ ผู้นั้นมีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท