มาตรา 291
พระราชบัญญัติ การเดินเรือในน่านน้ำไทย พระพุทธศักราช 2456
หมวดที่ 8 ว่าด้วยการใช้อำนาจทำโทษสำหรับความผิด
ผู้ใดเป็นผู้นำร่อง,ต้นกล,นายท้าย,ผู้ใช้จักร,นาย นายเรือ หรือต้นหน สรั่ง ไต้ก๋ง นายท้าย คนถือท้าย ต้นกล หรือคนใช้เครื่อง ที่ได้รับประกาศนียบัตร หรือ ใบอนุญาตตามลักษณะมาตรา ๒๔๙ ผู้ใดหย่อนความสามารถ หรือ ๒๗๗ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ถ้าและทำการประพฤติไม่สมควรกับแก่หน้าที่หรือประพฤติมิชอบ หรือมีความ ละเลยหรือขัดขืนไม่กระทำตามไม่ปฏิบัติตามกฎหมายหรือข้อบังคับที่ว่ามาแล้ว ท่านว่าเกี่ยวแก่การเดินเรือหรือหน้าที่ของตน ให้เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ท่ามีอำนาจที่จะสั่งงดไม่ให้ผู้นั้นใช้ประกาศนียบัตร หรือใบอนุญาตของตนในระหว่างเวลามีกำหนดไม่เกินกว่าปีหนึ่ง หรือเรียกคืนประกาศนียบัตรหรือใบอนุญาตนั้นก็ได้ และโดยสองปี แต่ไม่เป็นการลบล้างโทษอย่างอื่นซึ่งผู้นั้นจะพึงได้รับเพราะเหตุที่ทำการไม่สมควรกับหน้าที่ หรือความประพฤติมิชอบ หรือความละเลย หรือขัดขืนฉะนั้น
ถ้าและผู้นำร่องคนใด ต้องคำพิพากษาเป็นสัตย์ว่าได้กระทำการลอบหนีภาษี นอกจากโทษานุโทษซึ่งพึงจะต้องได้รับตามกฎหมายสำหรับความผิดเช่นผู้นั้น ท่านว่าให้เรียกคืนไม่พอใจคำสั่งให้งดใช้ประกาศนียบัตรหรือใบอนุญาตสำหรับผู้นั้นเสีย และห้ามมิ ให้ผู้นั้นมีอำนาจยื่นคำขอรับใบอนุญาตใหม่ได้ สิทธิที่จะอุทธรณ์ไปยังรัฐมนตรีเจ้าหน้าที่ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้ทราบคำสั่ง คำชี้ขาดของรัฐมนตรีนั้น เป็นที่สุด แต่ในระหว่างเวลาสิบสองเดือนนับจากวันที่ต้องคำพิพากษาฉะนั้นที่รัฐมนตรียังมิได้ชี้ขาด คำสั่งให้งดใช้ประกาศนียบัตรหรือใบอนุญาตมีผลบังคับได้