พ.ร.บ.การเดินเรือในน่านน้ำไทย พระพุทธศักราช 2456 เปลี่ยนอะไรบ้าง

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ประกาศจงทราบทั่วกันว่า ได้ทรงพระราชดำริเห็นว่า พระราชบัญญัติว่าด้วยการเดินเรือในน่านน้ำไทยที่ได้ตราขึ้นไว้ เมื่อวันที่ ๒๕ มิถุนายน รัตนโกสินทร์ ศก ๑๒๔ นั้น ยังมีบกพร่องอยู่หลายประการ สมควรจะเปลี่ยนแก้ให้สมกับกาลสมัย เพราะฉะนั้นจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้แทน ดังต่อไปนี้ ความเบื้องต้น และอธิบายบางคำที่ใช้ ในพระราชบัญญัตินี้ (ก) เมื่อเวลาเรือกำปั่นเข้ามาในน่านน้ำไทย (ข) เมื่อเวลาเรือกำปั่นเข้ามาหรือออกจากแม่น้ำ (ค) เมื่อเวลาเรือกำปั่นเข้ามาหรือออกจากเขตท่ากรุงเทพฯ (ก) ว่าด้วยทางเรือเดินสายตะวันออกหรือสายใหญ่ (ข) ว่าด้วยทางเรือเดินสายตะวันตก (ค) ว่าด้วยส่วนของทางเรือเดินทั้งสองสายที่หวงไว้ สำหรับให้เรือเล็กเดิน (ฆ) ว่าด้วยทางคลองต่าง ๆ (ก) แพไม้ (ข) แพคนอยู่ (ค) ว่าด้วยเรือจับสัตว์น้ำและโพงพางที่ขวางแม่น้ำ (ก) ว่าด้วยผูกเรือกับฝั่งด้วยเชือกลวดและเชือกต่าง ๆ (ข) ว่าด้วยฝีเท้าเรือ-เกิดเหตุอันตราย-โคมไฟ (ค) ว่าด้วยเรือถอยออกจากอู่ (ฆ) ว่าด้วยทุ่นและเครื่องสำหรับผูกจอดเรือ (ค) ว่าด้วยการล่วงล้ำลำแม่น้ำ (ฆ) ว่าด้วยการทิ้งอับเฉาลงในลำแม่น้ำ, เขตท่า หรือในทำเลทอดสมอจอดเรือ (ง) ว่าด้วยเรือที่เป็นอันตรายลง ฯลฯ (จ) ว่าด้วยแตรหวีดเป่าด้วยแรงสติม ว่าด้วยการยิงปืน ว่าด้วยการตีกลองตีฆ้องและจุดดอกไม้เพลิง (ฉ) ว่าด้วยทรัพย์สิ่งของที่ลืมไว้ในเรือ และทรัพย์สิ่งของที่ลอยพลัดอยู่ในแม่น้ำ (ช) ว่าด้วยคำเตือนสำหรับนายเรือกำปั่น แบบที่ ๑ แบบคำถามซึ่งนายเรือต้องชี้แจงในเวลาที่เรือเข้ามาถึง (๑) วันที่เรือมาถึง.............................................................................................. (๒) ชื่อเรือ........................................................................................................... (๓) ธงชาติของเรือ............................................................................................. (๔) ประเภทของเรือ......................................................................................... (๕) เรือขนาดกี่ตัน............................................................................................. (๖) ชื่อนายเรือ................................................................................................... (๗) เรือมาขึ้นแก่ผู้ใด......................................................................................... (๘) เรือมาจากไหน............................................................................................ (๙) ได้ออกเรือจากนั่นเมื่อวันใด..................................................................... (๑๐) ประเภทสินค้าที่บรรทุกมาในเรือ......................................................... (๑๑) มียาฝิ่นบรรทุกมาเท่าไร......................................................................... (๑๒) มีหนังสือส่งทางไปรษณีย์มาเท่าไร...................................................... (๑๓) มีเครื่องอาวุธอย่างไรเท่าไร................................................................... (๑๔) มีเครื่องกระสุนปืนและเครื่องระเบิดอย่างไร เท่าไร.......................... (๑๕) มีโรคร้ายที่ติดกันได้หรือไม่................................................................... (๑๖) ได้มีคนตายในเรือหรือไม่....................................................................... (๑๗) จำนวนคนประจำเรือ.............................................................................. (๑๘) จำนวนคนโดยสารชั้นมีห้องให้พัก....................................................... (๑๙) จำนวนคนโดยสาร ที่อาศัยพักบนดาดฟ้า.......................................... (๒๐) จดหมายเหตุ............................................................................................ แบบที่ ๒ พิกัดค่าจ้างนำร่อง ตั้งแต่สันดอนถึงกรุงเทพฯ และจากกรุงเทพฯ ถึงที่ทอดสมออันไม่น่ากลัวอันตรายนอกสันดอน คิดรวมทั้งขามาขาไป พิกัดสำหรับเรือกลไฟ และสำหรับเรือใบที่มีเรือจูง เรือขนาดตั้งแต่ ๑๕๐ ตันลงมา........................................................... เงิน ๑๑๕ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๑๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๒๐๐ ตัน เงิน ๑๓๗ บาท ๕๐ สตางค์ เรือขนาดเกินกว่า ๒๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๒๕๐ ตัน เงิน ๑๖๐ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๒๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๓๐๐ ตัน เงิน ๑๖๖ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๓๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๓๕๐ ตัน เงิน ๑๗๒ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๓๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๔๐๐ ตัน เงิน ๑๗๗ บาท ๕๐ สตางค์ เรือขนาดเกินกว่า ๔๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๔๕๐ ตัน เงิน ๑๘๓ บาท ๕๐ สตางค์ เรือขนาดเกินกว่า ๔๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๕๐๐ ตัน เงิน ๑๘๙ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๕๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๕๕๐ ตัน เงิน ๑๙๕ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๕๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๖๐๐ ตัน เงิน ๒๐๐ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๖๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๖๕๐ ตัน เงิน ๒๐๔ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๖๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๗๐๐ ตัน เงิน ๒๐๗ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๗๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๗๕๐ ตัน เงิน ๒๑๐ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๗๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๘๐๐ ตัน เงิน ๒๑๓ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๘๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๘๕๐ ตัน เงิน ๒๑๖ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๘๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๙๐๐ ตัน เงิน ๒๑๙ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๙๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๙๕๐ ตัน เงิน ๒๒๒ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๙๕๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๑๐๐๐ ตัน เงิน ๒๒๕ บาท เรือขนาดเกินกว่า ๑,๐๐๐ ตัน แต่ต่ำกว่า ๑๐๕๐ ตัน เงิน ๒๒๘ บาท ถ้าเป็นเรือขนาดเกินกว่า ๑๐๕๐ ตัน ให้เพิ่มค่าจ้างอีกทุก ๆ ๕๐ ตันละ ๒ บาท ถ้าเป็นเรือใบที่ไม่มีเรือกลไฟจูง ให้เพิ่มพิกัดอีกร้อยละ ๑๕ เมื่อเวลาว่าจ้างผู้นำร่องนั้น ต้องว่าราคาจ้างทั้งขาไปขามารวมกันไม่ให้ว่าจ้างเฉพาะขาไปหรือขามาอย่างเดียว ค่าจ้างนำร่องระหว่างตั้งแต่สันดอนถึงเกาะสีชัง หรืออ่างศิลาและตั้งแต่เกาะสีชังและอ่างศิลาถึงสันดอน สำหรับเรือกลไฟหรือเรือใบ ที่เข้ามาหรือจะออกไปยัง } ให้คิดเพียง ๑ ส่วน ใน ๓ ของพิกัด ตำบลที่ออกชื่อข้างบนนี้ สำหรับเรือกลไฟหรือเรือใบที่ได้เข้ามากรุงเทพฯ แล้วจะออกไปยังตำบลที่ออกชื่อข้างบนนี้ :- (ก) ถ้าเป็นเรือขนาดต่ำกว่า ๖๐๐ ตัน เงิน ๕๐ บาท (ข) ถ้าเป็นเรือขนาดเกินกว่า ๖๐๐ ตัน ให้คิดเพิ่มจากจำนวนที่เกินอีกทุก ๆ ๑๐๐ ตันละ ๓ บาท ค่าจ้างนำร่องตั้งแต่สันดอนถึงเกาะพระ และตั้งแต่เกาะพระมาสันดอน ให้คิดเพียงส่วน ๑ ใน ๓ ของพิกัด ค่าจ้างนำร่องภายในเขตท่า (๑) ตั้งแต่สุดเขตท่ากรุงเทพฯ ทิศใต้ ถึงวัดพระยาไกร........................................ เงิน ๑๕ บาท(๒) (๒)ตั้งแต่วัดพระยาไกรถึงหน้าสถานบริษัท เบอร์นิโอกำปนี.............................. เงิน ๑๐ บาท(๓) (๓)ตั้งแต่หน้าสถานบริษัทบอร์นิโอกำปนี ถึง ปากคลองผดุง.............................. เงิน ๑๐ บาท(๔) (๔)ตั้งแต่ปากคลองผดุงฯ ถึงสุดเขตทิศใต้ ของทำเลสำหรับทอดสมอจอดเรือรบ................... เงิน ๑๐ บาท(๕) (๕)ตั้งแต่สุดเขตทิศใต้ของทำเลสำหรับทอดสมอทอด สมอจอดเรือรบถึงหน้ากระทรวงทหารเรือ......................... เงิน ๑๐ บาท(๖) (๖)ตั้งแต่หน้ากระทรวงทหารเรือถึงสุดเขตท่า ทิศเหนือ................................ เงิน ๑๐ บาท(๗) (๗)สำหรับนำเรือเข้าอู่หรือออกจากอู่............................. เงิน ๑๐ บาท ถ้าเป็นเรือขนาดเกินกว่า ๑,๒๐๐ ตัน ให้เพิ่มพิกัดอีกระยะละ ๕ บาท สำหรับทุกระยะที่ว่ามานี้ ค่าจ้างนำร่องสำหรับย้ายหรือที่นอกเขตท่า สำหรับทุกไมล์หรือส่วนของหนึ่งไมล์ เงิน ๕ บาท คำชี้แจง ถ้าต้องหน่วงผู้นำร่องไว้ในเรือโดยไม่ใช่เพราะเหตุต้องคอยคราวน้ำต้องคิดค่าจ้างให้วันละ ๑๐ บาท แบบที่ ๓ พิกัดค่าธรรมเนียมประภาคารและโคมไฟ สำหรับเรือกำปั่นเดินทะเลที่เข้ามาในแม่น้ำเจ้าพระยา คิดตามขนาดเรือ................................ ตันละ ๕ สตางค์ สำหรับเรือกำปั่นเดินทะเลที่ทอดสมอที่เกาะสีชัง คิดตามขนาดเรือ........................................... ตันละ ๓ สตางค์ สำหรับเรือกำปั่นเดินทะเลที่เข้ามาอยู่นอกสันดอน คิดตามขนาดเรือ........................................ ตันละ ๓ สตางค์ สำหรับเรือกำปั่นเดินทะเลที่ทอดสมอ ณ ทำเล ทอดสมออ่างศิลา คิดตามขนาดเรือ........................... ตันละ ๓ สตางค์ สำหรับเรือกำปั่นเดินทะเลที่เข้าในเขตท่าหรือ แม่น้ำอื่น ๆ ในประเทศไทย คิดตามขนาดเรือ............. ตันละ ๓ สตางค์ สำหรับเรือที่เดินตามชายฝั่งทะเล คิดตามขนาดเรือ.......................................... ตันละ ๔ สตางค์ บรรดาเรือโป๊ะจ้าย เรือสำเภา และเรืออย่างอื่น ๆ ที่ใช้ทำการ เฉพาะสำหรับบรรทุกสินค้าไปส่ง หรือรับมาจากเรือกำปั่นที่พักอยู่นอกปากน้ำนั้น ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมประภาคารเช่นว่ามาแล้ว พระราชบัญญัติตราไว้ ณ วันที่ ๑๖ กรกฎาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖ เป็นวันที่ ๙๗๙ ในรัชกาลปัจจุบันนี้

ในพระราชบัญญัตินี้ คำว่า “เรือกำปั่น” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือทุกอย่างที่เดินเฉพาะด้วยเครื่องจักร หรือด้วยใบ และไม่ได้ใช้กรรเชียง แจว หรือพาย คำว่า “กำปั่นไฟ” หรือ “เรือกลไฟ” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือทุกอย่างที่เดินด้วยเครื่องจักร และจะใช้ใบด้วยหรือไม่ใช้ก็ตาม และให้หมายความตลอดถึงเรือกำปั่นยนต์ด้วย คำว่า “เรือกลไฟเล็ก” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือทุกอย่างที่มีขนาดต่ำกว่าสามสิบตันที่ใช้ ให้เดินด้วยเครื่องจักร คำว่า “เรือยนต์” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือยนต์ทุกอย่างที่มีขนาดต่ำกว่าสามสิบตัน ที่ใช้ให้เดินด้วยเครื่องจักรซึ่งมิได้อาศัยกำลังเกิดจากสติม คำว่า “กำปั่นใบ” หรือ “เรือใบ” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือทุกอย่างที่ใช้เดินด้วยใบ และไม่ใช้เครื่องจักร คำว่า “เรือเดินทะเล” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือทุกอย่างที่มีขนาดบรรทุกของได้กว่าพันหาบ และมีดาดฟ้าอย่างมั่นคงกันรั่วได้ตลอดลำตั้งแต่หัวเรือถึงท้ายเรือ คำว่า “เรือเล็ก” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือทุกอย่างที่ใช้ให้เดินด้วยกรรเชียง แจว หรือพาย คำว่า “แพ” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงแพไม้ซุง แพไม้ไผ่ ไม้รวกและแพไม้ทุกอย่าง และคำว่า “ซุง” นั้น หมายความทั้งไม้ซุงและไม้เหลี่ยม คำว่า “แพคนอยู่” นั้น ท่านหมายความตลอดถึงเรือนทุกอย่างที่ปลูกอยู่บนแพไม้ไผ่ ไม้รวก หรือบนเรือทุ่น และลอยอยู่ในลำแม่น้ำหรือลำคลอง

พระราชบัญญัติว่าด้วยการเดินเรือในน่านน้ำไทย รัตนโกสินทร ศก ๑๒๔ ประกาศลงวันที่ ๑๗ กรกฎาคม รัตนโกสินทร ศก ๑๒๕ ว่าด้วยการตั้งศาลทะเล ประกาศลงวันที่ ๑๙ มีนาคม รัตนโกสินทร ศก ๑๒๕ ว่าด้วยการออกใบอนุญาตสำหรับเรือบรรทุกสินค้าและเรือเล็ก และประกาศลงวันที่ ๑๑๒๒ เมษายน รัตนโกสินทร ศก ๑๒๙ ว่าด้วยเรือกลไฟที่ใช้สำหรับรับจ้างนั้น ท่านให้ยกเลิกเสีย แต่การที่ยกเลิกนี้ท่านว่า มิได้เป็นความเกี่ยวอย่างใดแก่บรรดาการแก่การอย่างใดที่ได้มีผู้กระทำไว้แต่ก่อน หรือแก่ความผิดอย่างใด ๆ ที่ได้มีผู้ซึ่งได้กระทำขึ้นในเวลาไว้แต่ก่อนเวลาประกาศให้ใช้พระราชบัญญัตินี้

เขตท่าเกาะสีชังนั้น คือ :- ด้านเหนือ :- ตั้งแต่สุดเหนือกองหินสัมปะยื้อเป็นบรรทัดเลงตรงสู่ทิศตะวันออก ด้านตะวันออก :- บรรทัดเลงตรงเหนือตรงใต้ผ่าแหลมสุดตะวันออกของเกาะร้านดอกไม้ ด้านใต้ :- บรรทัดเลงตรงทิศตะวันออกจากเสาหินที่สร้างไว้ที่ปลายแหลมวังเกาะสีชัง ด้านตะวันตก :- เกาะสีชังและหินสัมปะยื้อ

เรือกำปั่นทุกลำ เวลาเข้ามาในแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อถึงด่านเมืองสมุทรปราการต้องหยุด และถ้าจำเป็นก็ต้องทอดสมอที่นั้นเพื่อให้เจ้าพนักงานแพทย์ศุขา และเจ้าพนักงานศุลกากรมาขึ้นบนเรือ และต้องยอมให้เจ้าพนักงานศุลกากรมาในเรือนั้นถึงกรุงเทพฯ และอยู่ต่อไปในเรือจนกว่าจะมีอนุญาตให้เปิดระวางเรือ หรือจนกว่าจะมีเจ้าพนักงานศุลกากรที่กรุงเทพฯ มาเปลี่ยน เมื่อเจ้าพนักงานศุลกากรขอให้กระทำ ผู้เป็นนายเรือต้องเขียนข้อความกรอกในแบบพิมพ์ (อย่างแบบที่ ๑ ท้ายพระราชบัญญัตินี้) บอกชื่อของเรือ จำนวนคนประจำเรือและคนโดยสาร และเรือมาจากตำบลใด แล้วต้องทำรายงานบอกชนิดและจำนวนอาวุธ เครื่องกระสุนปืนนั้นและดินระเบิดที่มีมาในเรือนั้น และถ้าเจ้าพนักงานจะต้องการเอาของเหล่านั้นมารักษาไว้ นายเรือก็ต้องส่งให้แก่เจ้าพนักงานศุลกากรที่กำกับอยู่นั้นทั้งสิ้น

นายเรือกำปั่นไทยลำใดที่ออกไปจากแม่น้ำเจ้าพระยา ต้องแจ้งความที่จะออกไปนั้นต่อเจ้าท่า ณ กรุงเทพฯ และนายเรือกำปั่นไทยหรือเรือกำปั่นต่างประเทศลำใด เมื่อก่อนจะออกไป ต้องได้รับใบเบิกล่องจากกรมศุลกากรที่กรุงเทพฯ และเมื่อล่องลงไปถึงหน้าด่านเมืองสมุทรปราการ ต้องหยุด และถ้าเป็นการจำเป็นก็ต้องทอดสมอที่นั้น เพื่อให้เจ้าพนักงานศุลกากรมาขึ้นบนเรือและรับเอาใบเบิกล่อง

เรือกำปั่นเดินทะเลลำใดที่เตรียมจะไปจากเขตท่า ต้องชักธงลา (คือ ธงที่เรียกว่า บลูปีเตอร์) ขึ้นบนเสาหน้า และต้องชักไว้จนกระทั่งเรือออกเดิน ถ้าเป็นเรือที่กำหนดจะออกเวลาบ่าย ต้องชักธงลาขึ้นไว้เสียตั้งแต่เวลาเช้า ถ้ากำหนดจะออกเวลาเช้า ต้องชักธงลาขึ้นไว้ ให้ปรากฏเสียตั้งแต่ตอนบ่ายวันก่อน

เรือกำปั่นไฟลำใดกำลังปล่อยถอยหลังให้ล่องตามน้ำลงมาเข้าในเขตท่ากรุงเทพฯ ต้องชักธงสัญญาณสัญญาที่เรียกว่าธง “G” (ยี) ตามแบบข้อบังคับธงระหว่างนานาประเทศ ไว้ข้างตอนหน้าเรือในที่แลเห็นได้โดยง่าย และถ้ามีเรือกำปั่นไฟลำอื่นกำลังแล่นตามน้ำขึ้นมาต้องน้ำลงมาด้วย ให้เรือกำปั่นลำที่ปล่อยถอยหลังนั้นออกกลางลำน้ำน้ำ และให้ใกล้ที่สุดที่จะเป็นได้กับพวกเรือที่จอดทอดสมออยู่กลางลำน้ำและคอยอยู่ที่นั่นจนกว่าเรือลำนั้นจะเลยที่แล่นตามน้ำลงมาจะแล่นพ้นไป ถ้าเรือที่กำลังปล่อยถอยหลังให้ล่องตามน้ำลงมานั้น เป็นเรือโป๊ะ หรือเรือโป๊ะจ้าย หรือเรือสำเภาฉะนั้น ต้องชักเครื่องสัญญาณสัญญาเป็นรูปลูกตะกร้อสีดำกว้างไม่ต่ำกว่าห้าสิบเซนติเมตร ไว้ในที่แลเห็นได้โดยง่าย

เรือลำใดที่เจ้าท่าไม่ยอมออกใบอนุญาตให้หรือเรียกคืนหรือยึดใบอนุญาตไว้ โดยเรือนั้นมีความไม่สมประกอบสำหรับเดินทะเลนั้น ต้องให้ผูกจอดทอดไว้ ในที่ใดที่หนึ่งซึ่งเจ้าท่าจะกำหนดให้

บรรดาเรือโป๊ะหรือเรือโป๊ะจ้าย เรือลำเลียง เรือสำเภา เรือบรรทุกสินค้า เรือเป็ดทะเล และเรืออื่น ๆ ที่ไม่ได้ใช้การนั้น ต้องให้ถอยไปอยู่ที่ทำเลสำหรับทอดจอดเรือ แห่งใดแห่งหนึ่งในเขตท่าตามที่เจ้าท่าเห็นสมควรจะกำหนดตามครั้งคราว และประกาศให้ทราบทั่วกันในหนังสือราชกิจจานุเบกษา และในหนังสือพิมพ์จดหมายเหตุในท้องที่ตั้งแต่สองรายขึ้นไป

ถ้าไม่มีเหตุฉุกเฉินอันจำเป็นที่จะต้องทำเช่นนั้น ห้ามมิให้เรือกำปั่นลำใดจอดทอดสมอในลำแม่น้ำระหว่างวัดบุคคะโลกับในระยะทางสองร้อยเมตรใต้ปากคลองบางปะกงบางปะแก้ว และระหว่างปากคลองผดุงกับคลองสำเพ็ง เพราะในระหว่างตำบลเหล่านี้เป็นทำเลยกเว้นไว้สำหรับทางให้เรือเดินขึ้นล่อง

ในเขตท่ากรุงเทพฯ นั้น ให้มีทางเดินเรือสองสาย ดังนี้คือ (๑) สายตะวันออกเรียกว่าสายใหญ่ สายนี้มีเขตโดยกว้างตั้งแต่เรือกำปั่นที่ทอดอยู่กลางแม่น้ำ จนถึงฝั่งตะวันออกหรือถึงแคมเรือกำปั่น หรือแพคนอยู่ที่จอดเทียบฝั่งตะวันออก (๒) สายตะวันตก สายนี้มีเขต โดยกว้าง ตั้งแต่เรือกำปั่นที่ทอดอยู่กลางแม่น้ำ จนถึงฝั่งตะวันตก หรือถึงแคมเรือกำปั่น หรือแพคนอยู่ที่จอดเทียบฝั่งตะวันตก

ถ้าเรือกำปั่นลำใดกระทำให้มีความเสียหายเพราะมิได้ปฏิบัติตามที่บังคับไว้ ในมาตรา ๕๓ ท่านว่านายเรือลำนั้นมีความผิด ต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าร้อยบาท และอาจจะถูกฟ้องร้องในทางแพ่งอีกต่างหากด้วย

ผู้ใดละเมิดต่อข้อบังคับในมาตรา ๕๕ ท่านว่ามีความผิด ต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าห้าร้อยบาท

บรรดาเรือกำปั่นไฟที่จูงเรืออื่นที่มีขนาดต่ำกว่าสามสิบห้าตันนั้นเกินกว่าลำหนึ่งขึ้นไป ต้องเดินในทางเดินเรือสายตะวันตก ห้ามมิให้เรือกำปั่นไฟลำใดจูงเรือกำปั่น หรือเรืออย่างอื่น ในเขตท่ากรุงเทพฯ มากลำจนเกินกว่ากำลังของเรือกำปั่นไฟลำนั้น จะจูงไปได้ระยะทางชั่วโมงละสองไมล์เป็นอย่างน้อย และห้ามมิให้เรือกำปั่นไฟลำใดที่จูงเรืออยู่เช่นนั้น เดินได้ไปโดยระยะทางเกินกว่าชั่วโมงละหกไมล์ในเวลาทวนน้ำ หรือเดินเร็วกว่าชั่วโมงละสี่ไมล์ ในเวลาตามน้ำ ห้ามเป็นอันขาด มิให้จูงเรือเล็กเกินกว่าคราวละสามสิบสองลำเป็นอย่างมาก และห้ามไม่มิให้เรือที่ถูกจูงนั้นผูกเทียบซ้อนลำกันเกินกว่าตับละสี่ลำ

นายเรือผู้ใดละเมิดต่อข้อบังคับอย่างหนึ่งอย่างใดในมาตรา ๖๒, ๖๓, ๖๔, ๖๕ ๖๒,๖๓,๖๔,๖๕ และ ๖๖ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าร้อยบาท

แพไม้ต่าง ๆ ต้องมีคนประจำให้พอแก่การที่จะควบคุมรักษาแพโดยเรียบร้อย และคนประจำแพต้องระวังอย่างที่สุดที่จะเป็นได้เพื่อไม่ให้แพกีดขวางแก่การเดินเรือ หรือโดนกับแพคนอยู่ หรือเรือที่ทอดจอดอยู่ในลำแม่น้ำ แพไม้ทุก ๆ แพต้องชักธงเครื่องหมายของเจ้าของแพ และธงสำหรับเช่นนี้ต้องจดทะเบียนที่กรมเจ้าท่า แพใดมีซุงกี่ต้นและกำหนดจะมาถึงเขตท่ากรุงเทพฯ ได้เมื่อใดนั้น เจ้าของแพต้องทำหนังสือแจ้งความล่วงหน้าให้เจ้าท่าทราบ

ภายใต้เขตท่ากรุงเทพฯ ห้ามมิให้แพคนอยู่แพใดมีขนาดกว้างหรือยาวเกินกว่าสิบหกเมตร นับรวบทั้งชานและแพเล็กที่เป็นส่วนติดต่อกับแพนั้นด้วย

ผู้ใดละเมิดต่อข้อบังคับอย่างหนึ่งอย่างใดในมาตรา ๘๑, ๘๒, ๘๓ ๘๑,๘๒,๘๓ และ ๘๔ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินกว่าร้อยบาท

ในระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิตย์ตกจนถึงเวลาพระอาทิตย์ขึ้น เจ้าของเรือจับสัตว์น้ำหรือทุ่นหรือหลักโพงพางเช่นว่ามาแล้ว ต้องจุดไฟเป็นแสงโพลงไว้บนฝั่งตรงกับแถวเรือหรือทุ่นหรือหลักเหล่านั้น และต้องจุดโคมไฟไว้บนเรือหรือทุ่นหรือหลักโพงพาง ที่ห่างที่สุดออกมาจากฝั่งนั้นด้วย และต้องเป่าเขากระบือหรือแตรเสียงก้อง สำหรับให้เรือที่เดินขึ้นล่องรู้ว่ามีของกีดกั้นเช่นนั้นอยู่ในลำน้ำด้วย รั้วหรือหลักที่ปักเรียงรายตามแนวชายฝั่งทะเลที่ปากน้ำหรือที่ใกล้ทางจะเข้าปากน้ำนั้น ในระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิตย์ตกจนถึงพระอาทิตย์ขึ้น ต้องจุดโคมให้เห็นแสงไฟสีขาวที่ปลายรั้วหรือหลักสุดแถวทั้งสองข้าง

ห้ามมิให้เอาเชือกอย่างใด ๆ ทอดจากเรือกำปั่นลำใดที่จอดเทียบท่า ไปผูกกับทุ่นโยงในลำน้ำหรือเขตท่าจนกว่าจะถึงเวลาที่เรือเตรียมออกจากท่าที่จอดเทียบอยู่นั้น จึงให้ทำเช่นนั้นได้

เรือทุกลำที่อยู่ในพ่วงที่กำลังเดินหรือทอดสมออยู่ก็ดี ต้องจุดโคมไฟสีขาวไว้ ในที่เด่นแลเห็นง่าย ในระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิตย์ตกจนพระอาทิตย์ขึ้น เพื่อให้เป็นที่สังเกตได้ชัดว่าหมู่เรือที่พ่วงนั้นยาวและกว้างเท่าใด

นายเรือคนใดละเมิดต่อข้อบังคับอย่างหนึ่งอย่างใดในมาตรา ๑๐๔, ๑๐๕, ๑๐๖, ๑๐๗, ๑๐๘ ๑๐๔,๑๐๕,๑๐๖,๑๐๗,๑๐๘ และ ๑๐๙ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินกว่าหกเดือนหรือปรับไม่เกินพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับด้วยกันทั้งสองสถาน

ผู้ใดมิได้รับอนุญาตจากเจ้าท่าหรือจากเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ ถ้าและผู้นั้นเอาหินหรือกรวดหรืออับเฉา หรือโคลนดิน หรือของอย่างใด ๆ ทิ้งลงในร่องน้ำหรือใกล้เคียงร่องน้ำที่สันดอนปากน้ำแม่น้ำใด ๆ ที่เรือเดินได้ก็ดี หรือทิ้งลงในแห่งหนึ่งแห่งใดในลำแม่น้ำเช่นนั้น หรือในเขตท่าหรือในทำเลทอดสมอจอดเรือตำบลใด ๆ ก็ดี ท่านว่าผู้นั้นมีความผิด ต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าพันบาท และต้องใช้เงินค่าใช้จ่ายที่เจ้าพนักงานต้องเสียในการขนสิ่งเหล่านั้นให้พ้นจากตำบลนั้น ๆ ด้วย

เมื่อมีเรือใหญ่น้อยหรือเรืออย่างใด ๆ เป็นอันตรายหรือจมลงในร่องน้ำที่เรือเดินได้ตำบลใด ๆ โดยอุบัติเหตุหรือเหตุอย่างใด ๆ ก็ดี ท่านว่าเป็นหน้าที่ของเจ้าของเรือที่เป็นอันตรายลงเช่นนั้น ที่จะต้องจัดการหมายที่ ๆ เรือจมนั้นโดยพลัน ด้วยเครื่องหมายอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งเจ้าท่าหรือเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่เห็นสมควร สำหรับเป็นที่สังเกตทั้งเวลากลางวันและเวลากลางคืน ไปจนกว่าจะได้รื้อขนเรือที่จมจากที่นั้น และท่านว่าการรื้อขนนี้เป็นหน้าที่ของเจ้าของเรือนั้นต้องลงมือกระทำโดยพลันและโดยความรีบร้อนตามสมควร ถ้าและเจ้าของเรือที่จมในร่องน้ำทางเรือเดินตำบลใดละเลยมิได้ทำเครื่องหมายลงไว้ในที่ ๆ เรือจมดังที่ว่ามาแล้ว ท่านว่าให้เจ้าท่าหรือเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่จัดการให้มีเครื่องหมายอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่เห็นสมควรลงไว้เป็นเครื่องสังเกตสำหรับให้ชาวเดินเรือมีความระวัง แล้วเรียกเอาเงินค่าที่ต้องใช้จ่ายไปเท่าใด ในการทำเครื่องหมายจากผู้เป็นเจ้าของเรือที่จมนั้นได้ อนึ่ง เมื่อการเดินเรือในเขตท่า หรือในแม่น้ำที่เรือเดินได้ตำบลใดเกิดมีความขัดขวางหรือน่ากลัวเกิดอันตรายเพราะมีเรืออย่างหนึ่งอย่างใดจมอยู่ หรือเพราะมีสิ่งกีดขวางอย่างอื่น ๆ ที่คล้ายกันและเจ้าพนักงานได้บอกกล่าวตามสมควรแก่เจ้าของหรือแก่ผู้แทนเจ้าของเรือจมหรือสิ่งที่กีดขวางนั้นแล้ว เจ้าของมิได้จัดการอย่างใด ท่านว่าให้เจ้าท่าหรือเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่มีอำนาจรื้อทำลาย, ขน, ขาย หรือกระทำอย่างใด ๆ แก่เรือที่จมหรือสิ่งที่กีดขวางนั้นได้ และให้เรียกเงินค่าที่ได้ใช้จ่ายไปในการนั้น ๆ จากเจ้าของเรือที่จมหรือสิ่งที่กีดขวางนั้น

ภายในเขตท่ากรุงเทพฯ ห้ามมิให้เรือลำใดใช้แตรที่มีเสียงห้าว หรือเสียงครางครวญ เว้นไว้แต่เรือมาจากต่างประเทศที่ไม่มีแตรอย่างอื่นนอกจากอย่างนั้น

ภายในเขตท่ากรุงเทพฯ นอกจากได้รับอนุญาตจากเจ้าท่า หรือจากเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ ห้ามมิให้ผู้ใดยิงปืนจากเรือกำปั่นหรือเรือเล็กลำใดเป็นอันขาด เว้นไว้แต่สำหรับเป็นเครื่องสัญญาณว่ามีเหตุร้ายเกิดขึ้นแก่เรือ

ผู้ใดละเมิดต่อข้อบังคับอย่างหนึ่งอย่างใดในมาตรา ๑๒๒, ๑๒๓, ๑๒๔ ๑๒๒,๑๒๓,๑๒๔ และ ๑๒๕ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าร้อยบาท

ผู้ใดละเมิดต่อข้อบังคับอย่างหนึ่งอย่างใดในมาตรา ๑๒๗, ๑๒๘ ๑๒๗,๑๒๘ และ ๑๒๙ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าร้อยบาท

เมื่อเวลาอนุญาตให้ลูกเรือลาพัก นายเรือควรชี้แจงแก่ลูกเรือให้ทราบว่าเวลาขึ้นบกอย่าให้มีมีดที่มีฝักหรืออาวุธที่อาจทำอันตรายได้อย่างอื่น ๆ เช่น ลูกดิ่ง ฯลฯ ติดตัวไปด้วยเป็นอันขาด ตามความในมาตรา ๓๓๕ ข้อ ๒ แห่งประมวลกฎหมายลักษณะอาญา ท่านว่าถ้าผู้ใดมีอาวุธอย่างใดเช่นว่ามานั้น เข้าไปในถนนหรือสาธารณสถาน กองตระเวนมีอำนาจที่จะจับกุมผู้นั้นได้ และถ้าพิจารณาเป็นสัตย์ต่อหน้าศาล ให้ต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าสิบสองบาท และให้ริบอาวุธนั้นเสียด้วย

ห้ามมิให้พาเอาศพเข้ามาในน่านน้ำไทยจากเมืองท่าต่างประเทศ นอกจากศพที่มีหีบหรือเครื่องหุ้มห่ออย่างมิดชิดแน่นหนารั่วไม่ได้ และมีหนังสือใบพยานกำกับศพมาด้วยฉบับหนึ่งชี้แจงว่าตายด้วยเหตุอะไรเป็นหนังสือใบพยานที่แพทย์ซึ่งมีวุฒิสมควรตามกฎหมายได้ทำให้และกงสุลไทยในเมืองท่าที่มาจากนั้น ได้ลงชื่อเป็นพยานหรือถ้าไม่มีกงสุลไทย เจ้าพนักงานฝ่ายตุลาการได้ลงชื่อเป็นพยาน เมื่อศพมาถึงน่านน้ำไทย นายเรือต้องรีบแจ้งความให้ผู้นำร่อง เจ้าท่า หรือเจ้าพนักงานแพทย์ศุขาทราบโดยพลัน

นอกจากเรือกำปั่นต่างประเทศอย่างที่ว่าไว้ในมาตรา ๑๓๔ บรรดาเรือกำปั่นไฟและเรือเล็กต่าง ๆ ที่ใช้เดินอยู่ในน่านน้ำไทยภายในเขตท่ามณฑลกรุงเทพฯ และบรรดาเรือกลไฟที่เดินรับจ้างหรือรับคนโดยสารโดยสานหรือรับจ้างจูงเรือในมณฑลกรุงเก่า มณฑลนครสวรรค์ มณฑลพิษณุโลก มณฑลปราจีนบุรี มณฑลนครไชยศรี และมณฑลราชบุรีนั้น ต้องรับใบอนุญาตจงทุกลำ

เมื่อเจ้าพนักงานออกใบอนุญาตวินิจฉัยโดยเหตุอันสมควรเห็นว่าเรือกำปั่นและเรือเล็กลำใดมีความพิทักษ์รักษาและความสะอาดเรียบร้อยไม่พอเพียงสำหรับการที่ใช้กันอยู่หรือที่คิดจะใช้นั้นก็ดี หรือว่าผู้ที่ได้รับอนุญาตหรือคนประจำเรือลำใดได้ประพฤติไม่เรียบร้อยอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าถ้าเป็นเรือที่ยังไม่มีใบอนุญาตเจ้าพนักงานผู้นั้นมีอำนาจที่จะไม่ยอมออกใบอนุญาตให้ ถ้าเป็นเรือที่มีใบอนุญาตแล้วเจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะเรียกคืนและริบใบอนุญาตนั้นได้

ใบอนุญาตทุกฉบับต้องมีเลขลำดับประจำ และต้องมีคำชี้แจงว่าใช้ได้ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่วันเดือนปีใด ถึงวันเดือนปีใด ถ้าเป็นใบอนุญาตสำหรับเรือไฟ ให้ใช้กระดาษแบบพิมพ์ตามแบบ (๔) ๔ (เลขที่ ๑) แบบ ๔ (เลขที่ ๒) แบบ ๔ (เลขที่ ๓) แบบ ๔ (เลขที่ ๔) แบบ ๔ (เลขที่ ๕) แบบ ๔ (เลขที่ ๖) แบบ ๔ (เลขที่ ๗) แบบ ๔ (เลขที่ ๘) แบบ ๔ (เลขที่ ๙) ในท้ายพระราชบัญญัตินี้

ตัวเลขและตัวอักษรที่เป็นส่วนของชื่อและเลขลำดับที่พระราชบัญญัตินี้บังคับให้เขียนด้วยสี หรือให้ติดหรือสลักลงไว้ที่เรือกำปั่นและเรือเล็กต่าง ๆ นั้น จะต้องเป็นเลขหรืออักษรขนาดเท่าใด ต้องแล้วแต่เจ้าท่าจะเห็นสมควร

ถ้านายเรือกำปั่นหรือเรือลำใดที่ได้รับใบอนุญาตแล้วไม่มีสิ่งของและเครื่องประกอบ สำหรับเรือไว้ ในเรือลำนั้นโดยบริบูรณ์ตามกฎข้อบังคับการตรวจเซอร์เวย์เรือ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าสองร้อยบาท

การที่จะออกใบอนุญาตหรือเปลี่ยนใบอนุญาตใหม่แทนฉบับเดิมให้แก่ (๑) เรือกลไฟลำใดก็ดี (๒) เรือโป๊ะจ้าย, เรือลำเลียง, เรือเป็ดทะเล ฯลฯ เรือสำเภาและเรือใบเดินทะเลอย่างอื่น ๆ ลำใดก็ดี ท่านว่าให้กระทำได้ ต่อได้เห็นหนังสือสำคัญรายงานการตรวจเรือ ซึ่งเจ้าพนักงานของรัฐบาลผู้ตรวจเรือที่เจ้าท่าได้แต่งตั้งนั้น ได้ทำให้ไว้ แสดงว่าเรือลำนั้นได้รับความตรวจตราตามระเบียบ และปรากฏว่าเป็นเรือมีความสมประกอบทุกอย่างสำหรับการที่ใช้เรือนั้นในชั่วระหว่างเวลาสิบสองเดือน หรือน้อยกว่าสิบสองเดือน โดยถูกต้องตามกฎข้อบังคับสำหรับการตรวจเรือ

ผู้ยื่นเรื่องราวขอรับใบอนุญาตสำหรับเรือ ลำใด ต้องเตรียมเรือลำนั้นไว้ ให้เจ้าพนักงานตรวจตามระเบียบกฎข้อบังคับสำหรับการตรวจเรือ และต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานผู้ตรวจทราบว่าจะตรวจเรือลำนั้นได้เมื่อใด และในที่ใด

บรรดาเรือกลไฟสำหรับให้เช่าต้องเอาใบอนุญาตสำหรับเรือและสำเนาข้อบังคับที่บัญญัติไว้ ในหมวดนี้และในหมวดที่ ๑ ใส่กรอบแขวนไว้ ในที่เด่นในเรือที่คนทั้งหลายอ่านได้ง่าย

ในใบอนุญาตต้องกล่าวว่า แรงสติมที่หม้อน้ำของเรือนั้นควรมีหรืออนุญาตให้มีได้เพียงใดเป็นอย่างมากที่สุด ถ้าเจ้าของหรือผู้ใช้จักรหรือนายเรือ ๆ กลไฟลำใดใช้แรงสติมเกินกว่าที่อนุญาตให้ใช้ก็ดี หรือเอาของหนักหรือสิ่งใดถ่วงหรือกดที่ (เซฟติแวลฟ์) คือเครื่องสำหรับให้พ่นสติมไอน้ำเพื่อป้องกันอันตรายไว้ โดยมิควรก็ดี ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับเงินไม่เกินกว่าห้าร้อยบาท

ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตนั้น ให้เรียกตามพิกัดดังต่อไปนี้ คือ :- สำหรับเรือขนาดเกินกว่า ๕๐๐ ตัน ปีละ ๑๐๐ บาท สำหรับเรือขนาดต่ำกว่า ๕๐๐ ตัน แต่ไม่ต่ำกว่า ๒๐๐ ตัน ปีละ ๙๐ บาท สำหรับเรือขนาดต่ำกว่า ๒๐๐ ตัน แต่ไม่ต่ำกว่า ๑๐๐ ตัน ปีละ ๖๐ บาท สำหรับเรือขนาดต่ำกว่า ๑๐๐ ตัน แต่ไม่ต่ำกว่า ๕๐ ตัน ปีละ ๕๐ บาท สำหรับเรือขนาดต่ำกว่า ๕๐ ตัน แต่ไม่ต่ำกว่า ๒๕ ตัน ปีละ ๔๐ บาท สำหรับเรือขนาดต่ำกว่า ๒๕ ตัน ปีละ ๓๐ บาท

การออกใบอนุญาตใหม่แทนฉบับเดิมที่หมดอายุ สำหรับเรือยนต์ขนาดยาวไม่ถึงหกเมตรที่ใช้สำหรับความสำราญหรือการกีฬานั้น ให้เรียกค่าธรรมเนียมแต่เพียงสิบห้าบาท ถ้าและเอาเรือยนต์เช่นว่านี้ไปใช้สำหรับการค้าขาย,การรับจ้างคนโดยสาร หรือการรับจ้างบรรทุกสินค้าหรือสิ่งของฉะนั้น ท่านว่าผู้รับใบอนุญาตสำหรับเรือนั้น มีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าร้อยบาท

ห้ามมิให้เรือโป๊ะจ้าย, เรือลำเลียง, เรือเป็ดทะเลและอื่น ๆ และเรือสำเภา มีท้องเรือปลอม หรือมีระวาง หรือที่ลับสำหรับซ่อนสินค้าหรือซ่อนบุคคล

ท่านห้ามมิให้ถ่ายสิ่งของที่อาจทำให้เกิดอันตรายขึ้นได้ออกจากเรือ ในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกจนถึงพระอาทิตย์ขึ้น นอกจากได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าท่า

เรือกำปั่นถังทุกลำที่บรรทุกน้ำมันปิโตรเลียมอย่างบรรทุกในถังระวางเมื่อเข้ามาในน่านน้ำไทยก็ดี และเรือกำปั่นทุกลำที่เตรียมจะบรรทุกน้ำมันปิโตรเลียมเช่นนั้น จากสถานที่ได้รับอนุญาตสำหรับเป็นที่เก็บน้ำมันปิโตรเลียมอย่างบรรทุกในถังระวางก็ดี ต้องชักธงสีแดงขึ้นไว้ที่ปลายเสาหน้า และที่ปลายเสากลางให้ชักธงหมายอักษร T.H.E. (ธี.เอช.อี.) อันเป็นเครื่องหมายตามระเบียบสัญญาณในระหว่างนานาประเทศว่าด้วยการใช้ธง ว่ามีน้ำมันปิโตรเลียมอยู่ในเรือ และต้องชักธงเหล่านี้ไว้ตลอดเวลาตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจนพระอาทิตย์ตกเสมอไป ในระหว่างเวลาที่ยังมีน้ำมันปิโตรเลียมมากน้อยเท่าใดอยู่ในเรือ และต่อนั้นไปจนตลอดเวลาที่เรือลำนั้นยังอยู่ในน่านน้ำไทยเวลากลางคืนตลอดเวลาที่ว่ามาแล้วนั้น เรือที่กล่าวมานี้ต้องชักโคมไฟสีแดงสองโคมเรียงคู่ขึ้นไว้ ในที่เด่นให้แลเห็นได้ง่ายที่สุด และสูงพ้นจากดาดฟ้าไม่ต่ำกว่า ๖ เมตร แต่ท่านว่าถ้าเรือกำปั่นลำใด เจ้าท่าเห็นเป็นที่พอใจว่า เมื่อขนน้ำมันปิโตรเลียมจากเรือหมดแล้วได้ชำระระวางเรือจนหมดจด และได้ล้างเรือโดยสะอาดเรียบร้อย เปิดให้อากาศเข้าออกได้ตลอดด้วยไซร้ เจ้าท่าจะยกเว้นมิให้เรือลำนั้นต้องปฏิบัติตามบังคับในมาตรานี้ก็ได้

การขนน้ำมันปิโตรเลียมที่บรรทุกในถังระวางขึ้นจากเรือกำปั่นถัง และการขนน้ำมันปิโตรเลียมลงบรรทุกเรือจากสถานที่รับอนุญาตสำหรับเก็บน้ำมันปิโตรเลียมอย่างวิธีบรรทุกในถังในระวางเรือนั้น ให้ทำโดยใช้ท่ออ่อนและท่อเหล็กหล่อในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้น และพระอาทิตย์ตก น้ำมันปิโตรเลียมที่นำเข้ามาอย่างที่ว่ามาแล้วนั้น ให้สูบจากเรือขึ้นบรรจุไว้ในถังใหญ่สำหรับเก็บน้ำมัน และเมื่อเรือกำปั่นที่บรรทุกมานั้นเสร็จการถ่ายน้ำมันปิโตรเลียมจากเรือ หรือรับน้ำมันปิโตรเลียมลงบรรทุกในเรือเสร็จ แล้วต้องเทน้ำมันให้ออกหมดจากท่อโดยทันที ถ้าและเรือกำปั่นนั้น ทำการถ่ายหรือบรรทุกดังว่ามาแล้วยังไม่เสร็จก่อนเวลาพระอาทิตย์ตก ต้องคิดอ่านจัดการโดยอาศัยใช้เครื่องปิดท่ออย่างใดอย่างหนึ่ง พอป้องกันมิให้น้ำมันที่ยังค้างอยู่ในท่อนั้นไหลรั่วออกมาได้เป็นอันขาด

ทำเลสำหรับทอดสมอเรือที่ต้องกักด่านป้องกันโรคภยันตรายในน่านน้ำไทยนั้น คือ :- (๑) ที่เกาะพระ หน้าสถานีป้องกันโรคภยันตราย (๒) ที่เกาะสีชัง หน้าด่านศุลกากร (๓) ที่อ่างศิลา หน้าด่านศุลกากร (๔) ที่เมืองสมุทรปราการในแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าด่านศุลกากร (๕) ที่กรุงเทพฯ ในแม่น้ำเจ้าพระยา หน้าโรงพักกองตระเวนตำบลบางคอแหลม

ถ้าเรือกำปั่นลำใดที่เข้ามาถึงน่านน้ำไทยมีคนเป็นไข้กาฬโรค ไข้อหิวาตกโรค ไข้ทรพิษ ไข้จับ หรือโรคร้ายอย่างหนึ่งอย่างใด ที่ติดกันได้มาในเรือก็ดี หรือเป็นมาแล้วภายใน ๑๔ วันก่อนวันที่เรือมาถึงก็ดี นายเรือหรือผู้ที่บังคับการในเรือลำนั้น ต้องชักธงสำหรับบอกว่ามีโรคร้ายขึ้นไว้ และต้องทอดสมอจอดเรืออยู่ที่สถานีป้องกันโรคภยันตราย จนกว่าเจ้าพนักงานแพทย์จะอนุญาตปล่อยให้ไปจึงไปได้ ถ้าเป็นเรือที่จอดอยู่แล้วในน่านน้ำไทย นายเรือหรือผู้บังคับการในเรือนั้น ต้องชักธงสำหรับบอกว่ามีโรคร้ายขึ้นทันที และต้องถอยเรือไปจอดอยู่ยังตำบลที่เจ้าพนักงานแพทย์เห็นสมควร

เจ้าพนักงานแพทย์ต้องรีบไปไต่สวนเหตุการณ์ที่เรือนั้น และถ้าเห็นเป็นการจำเป็นสำหรับความป้องกันโรคภยันตรายแก่บ้านเมืองที่จะต้องกักเรือและบรรดาคนในเรือลำนั้นไว้ที่ด่านป้องกันโรคภยันตราย ก็ให้มีคำสั่งแก่นายเรือหรือผู้ที่บังคับการในเรือนั้น ให้พาเรือและคนในเรือไปอยู่ในความกักด่านป้องกันโรคภยันตราย

บรรดาเรือที่ต้องกักด่านสำหรับป้องกันโรคภยันตรายตามคำสั่งนั้น ในเวลากลางวันให้ชักธงสำหรับบอกว่ามีโรคร้าย คือ ธงสีเหลืองมีธงค้าขาย มี ธงประมวญอาณัติสัญญาสากลอยู่ข้างล่าง และในเวลากลางคืนให้ชักโคมไฟสีแดงไว้ที่ปลายเสาหน้า

เมื่อเรือลำใด ที่มาถึงเมืองท่าใด ๆ ในประเทศไทย กำลังมีโรคร้ายที่ติดกันได้ ในเรือหรือได้มีมาแล้วภายใน ๑๔ วันก่อนเวลาที่เรือมาถึงนั้นก็ดี ให้ส่งห่อและถุงหนังสือไปรษณีย์แก่เจ้าพนักงานแพทย์ และเมื่อเจ้าพนักงานแพทย์ได้เอารมยาหรือทำตามวิธีป้องกันโรคร้ายอย่างใด ๆ ตามที่เห็นสมควรแก่การแล้ว ก็ให้ส่งห่อและถุงหนังสือไปรษณีย์ไปยังที่ว่าการกรมไปรษณีย์ในเมืองนั้นได้

เมื่อมีวิธีสำหรับป้องกันความติดต่อของโรคร้ายได้ โดยเสนาบดีกระทรวงนครบาลยอมเห็นชอบด้วยตามคราวที่สมควรแก่การแล้ว ก็ให้เจ้าพนักงานแพทย์ มีอำนาจชอบด้วยกฎหมายอนุญาตให้เรือกลไฟลำใด ๆ ผ่านทางเขตท่ารับถ่านน้ำและเสบียง และขนสินค้าขึ้นบกได้

ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์ มีความต้องการให้นายเรือที่ต้องกักด่านป้องกันโรคภยันตรายจัดหาเรือ และเครื่องใช้ต่าง ๆ เพื่อส่งคนโดยสารและลูกเรือของเรือนั้น ขึ้นไปไว้ยังโรงพักสถานีป้องกันโรคภยันตราย นายเรือต้องปฏิบัติตามทุกประการ

บรรดาเรือต้องกักด่านป้องกันโรคภยันตรายนั้น เมื่อได้ส่งคนโดยสารขึ้นไว้ ที่สถานีป้องกันโรคภยันตรายแล้วต้องล้างและชำระเรือด้วยน้ำยากันโรคร้ายให้เป็นที่พอใจเจ้าพนักงานแพทย์ และเมื่อทำดังนั้นแล้วก็อนุญาตปล่อยเรือนั้นไปจากความกักด่านได้

บรรดาคนที่ส่งขึ้นไว้ที่สถานีป้องกันโรคภยันตรายนั้น ต้องอยู่ในความกักด่านป้องกันโรคภยันตราย ตามกำหนดเวลาดังต่อไปนี้ คือ :- ไข้กาฬโรค ไม่เกิน ๑๐ วันตั้งแต่วันที่คนป่วยสุดท้ายตายลงหรือหายสนิทหรือย้ายไปไว้ในที่ซึ่งไม่ปะปนกับคนอื่น ไข้ทรพิษ ไม่เกิน ๑๔ วันตั้งแต่วันที่คนป่วยสุดท้ายตายลง หรือหายสนิทหรือย้ายไปไว้ในที่ซึ่งไม่ปะปนกับคนอื่น ไข้อหิวาตกโรค ไม่เกิน ๑๐ วันตั้งแต่วันที่คนป่วยสุดท้ายตายลง หรือหายสนิทหรือย้ายไปไว้ในที่ซึ่งไม่ปะปนกับคนอื่น

ห้ามมิให้ผู้ใดทำการเป็นผู้นำร่องก่อนได้สอบไล่ความรู้ในทางนั้นจนได้รับประกาศนียบัตรว่าเป็นผู้มีความรู้พอกับการ และได้รับใบอนุญาตสำหรับทำการเป็นผู้นำร่องได้ตามลักษณะที่บัญญัติไว้ต่อไปในหมวดนี้ ถ้าผู้ใดทำการเป็นผู้นำร่องโดยมิได้รับความสอบไล่ความรู้เช่นว่ามานี้ ท่านว่ามีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าห้าร้อยบาท อนึ่ง ท่านว่า ถ้าเป็นเวลามีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใดดังจะว่าต่อไปนี้ถึงผู้ใดที่ไม่ได้รับ ใบอนุญาตเป็นผู้นำร่องจะเข้าทำการควบคุมเรือกำปั่นลำใดอย่างผู้นำร่องก็ได้ ไม่ต้องมีโทษตามกฎหมาย เหตุนั้นคือ (ก) เมื่อไม่มีผู้นำร่องที่ได้รับใบอนุญาตตามกฎหมายมาขอร้องหรือได้ใช้เครื่องหมายสัญญาณแสดงให้เห็นว่าจะเป็นผู้นำร่องคุมเรือกำปั่นลำนั้น (ข) เมื่อเรือกำปั่นลำนั้นอยู่ในความอันตราย หรือในความลำบากอย่างหนึ่งอย่างใด อันเป็นคราวจำเป็นที่นายเรือต้องแสวงหาความช่วยเหลืออย่างดีที่จะหาได้ในขณะนั้น ถ้าและเมื่อมีผู้ที่ได้รับใบอนุญาตสำหรับทำการนำร่องได้ขอร้องหรือได้ใช้เครื่องหมายสัญญาณขอร้อง เป็นผู้นำร่องคุมเรือกำปั่นลำใด นายเรือรู้อยู่แล้วใช้หรือยังขืนใช้ผู้ใดที่ไม่ได้รับใบอนุญาตเช่นนั้นเป็นผู้นำร่องคุมเรือลำนั้น ท่านว่านายเรือมีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินสองเท่าจำนวนค่าจ้างนำร่องอันสมควรจะเรียกได้สำหรับเรือลำนั้น

ให้เจ้าท่าพร้อมด้วยผู้ช่วยอีกสองนายซึ่งรัฐบาลจะได้เลือกตั้ง เป็นกรรมการสำหรับสอบไล่บรรดาผู้ได้รับประกาศนียบัตร เป็นนายเรือแล้วที่จะขอสอบไล่ความรู้เพื่อรับใบอนุญาตเป็นผู้นำร่องนั้นและเมื่อสอบไล่เห็นเป็นที่พอใจว่าผู้นั้นมีความรู้อันสมควรและเป็นผู้ประพฤติตัวเรียบร้อยไม่เป็นคนเมา ก็ให้ออกใบอนุญาตให้แก่ผู้นั้นสำหรับทำการเป็นผู้นำร่องเฉพาะในเขตที่จำกัดตามซึ่งจะกำหนดลงไว้ในใบอนุญาตนั้น และก่อนที่จะขอเข้าสอบไล่นั้นต้องได้หนังสือรับรองลงชื่อเจ้าพนักงานแพทย์สุขาภิบาล มาเป็นสำคัญแสดงว่าเป็นคนมีสายตาดีเป็นปรกติปกติ

ผู้ใดไม่ใช่คนนำร่องซึ่งได้รับใบอนุญาตที่ออกให้ตามความในข้อบังคับที่ว่ามานี้สำหรับทำการนำร่องอย่างหนึ่งอย่างใด ถ้าและผู้นั้นใช้ใบอนุญาตอันนั้นหรือเอาใบอนุญาตอันนั้นออกแสดงอ้างเพื่อแสวงหาการทำสำหรับตนเองก็ดี สำหรับคนอื่นก็ดี หรือใช้เครื่องหมายหรือธงอย่างใด ๆ ที่บัญญัติไว้ในข้อบังคับใด ๆ เฉพาะสำหรับผู้นำร่องที่รับใบอนุญาตแล้วใช้ก็ดี ท่านว่าผู้ใดกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดดังที่ว่ามานี้ มีความผิดต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าพันบาท หรือจำคุกไม่เกินกว่าหกเดือน หรือทั้งจำทั้งปรับเช่นว่ามาแล้วด้วยกัน อนึ่ง ผู้ใดที่แสวงหาใบอนุญาตให้ผู้อื่นกระทำการอย่างใด ๆ อันเป็นความผิดเช่นว่ามาแล้วในมาตรานี้ ท่านว่ามีความผิดและต้องระวางโทษานุโทษดุจกัน

ผู้นำร่องทุกคน เมื่อก่อนหน้าจะขึ้นบนเรือลำใดต้องขอทราบจากนายเรือลำนั้นเสียก่อนว่ามีไข้ทรพิษ ไข้อหิวาตกโรค หรือโรคร้ายอย่างอื่นที่ติดกันได้ในเรือ หรือได้มีความไข้เจ็บที่น่าสงสัยว่าเป็นโรคร้ายเช่นนั้นในเรือเมื่อเวลามาตามทางนั้นหรือไม่ ถ้าหากมีหรือได้มีโรคร้ายหรือความไข้เจ็บอันน่าสงสัยเช่นนั้น ท่านว่าอย่าพึ่งให้ผู้นำร่องขึ้นไปบนเรือ แต่ให้สั่งให้นายเรือชักธงสำหรับบอกว่ามีโรคร้ายขึ้นไว้ และถ้าเรือยังอยู่นอกสันดอน ให้เรือเลยไปทอดสมออยู่ที่สถานีป้องกันโรคภยันตราย และอยู่ที่นั่นจนกว่าเจ้าพนักงานแพทย์จะอนุญาตปล่อยให้ไปได้ ถ้าเรือได้ข้ามสันดอนเข้ามาแล้ว ให้สั่งให้นายเรือชักธงสำหรับบอกว่ามีโรคร้ายขึ้นไว้แล้วเลยไปทอดสมอและคอยอยู่ ณ ด่านป้องกันโรคภยันตรายที่อยู่ใกล้จนกว่าเจ้าพนักงานแพทย์จะอนุญาตปล่อยให้เรือไปได้ ในระหว่างเวลาที่เจ้าพนักงานแพทย์ยังไม่ได้ขึ้นไปตรวจบนเรือ ห้ามมิให้มีการไปมาติดต่อในระหว่างเรือที่ต้องกักด่านเช่นนั้นกับฝั่งเป็นอันขาด

เมื่อเวลาออกหาการรับจ้าง ผู้นำร่องต้องมีใบอนุญาตไว้กับตัวพร้อมทั้งข้อบังคับสำหรับการนำร่องและพระราชบัญญัตินี้ ถ้าและนายเรือหรือผู้ที่ควบคุมเรือลำใดที่ตนขึ้นไปบนเรือแล้ว ขอดูขอดู ต้องให้ดูตามประสงค์

เมื่อขณะเข้าทำการนำร่องคุมเรือไฟลำใด ผู้นำร่องต้องขอตรวจดูในทันทีว่าเครื่องจักรของเรือลำนั้นใช้ได้เป็นปรกติปกติและเปิดให้เดินถอยหลังได้คล่องแคล่วดี และต้องตรวจดูว่าสมอนั้นอยู่พ้นน้ำและพร้อมเพรียงที่จะใช้ได้ทันที และตรวจดูว่าเครื่องถือท้ายนั้นเรียบร้อยไม่มีสิ่งใดกีดและใช้ได้คล่องดีเป็นปรกติปกติหรือไม่

ผู้นำร่องทุกคน ที่นำร่องเรือลำใดต้องใช้ความระมัดระวังและพยายามให้มากที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงป้องกันมิให้เกิดอันตรายหรือเสียหายขึ้นแก่เรือลำนั้นหรือเรือลำอื่น หรือแก่ทรัพย์สิ่งของอย่างใด ๆ และถ้าแม้มีเหตุอันตรายเกิดขึ้นในระหว่างที่ตนกำลังเป็นผู้นำร่องเรือลำใดอยู่ผู้นำร่องนั้นต้องมีหนังสือรายงานแจ้งเหตุไปยังเจ้าท่าให้ทราบ ถ้าเรือลำที่คุมนั้นยังไม่ออกไปนอกสันดอนในทันทีภายหลังเวลาที่เกิดเหตุต้องส่งรายงานนั้นถึงเจ้าท่าภายในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่เกิดเหตุ ถ้าเป็นเรือที่กำลังจะไปยังสันดอนฉะนั้น ผู้นำร่องต้องกลับมายังกรุงเทพฯ โดยโอกาสแรกที่จะมาได้และนำรายงานนั้นส่งถึงเจ้าท่าภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ตนเข้ามาถึงกรุงเทพฯ

ถ้าผู้นำร่องคนใดพบหรือมีเหตุสมควรจะสงสัยว่าทุ่นที่ทอดเป็นเครื่องหมายไว้ทุ่นหนึ่งทุ่นใดเคลื่อนจากที่ ๆ เคยทอดอยู่เป็นปรกติปกติ หรือหลุดจากที่นั้นลอยอยู่ หรือเป็นอันตรายลง หรือหายไปจากที่ก็ดี หรือสังเกตเห็นโคมไฟเครื่องหมายสำหรับการเดินเรือแห่งใดผิดปรกติปกติหรือบกพร่องอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าเมื่อกลับมายังฝั่งในคราวนั้นผู้นำร่องคนนั้น ต้องมีหนังสือรายงานแจ้งความนั้น ๆ ให้เจ้าท่าทราบภายในสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่กลับมาถึงแล้ว

ผู้นำร่องที่นำร่องเรือลำใดออกไปส่งที่ทะเลนั้น อย่างน้อยต้องอยู่ต่อไปในเรือจนกว่าเรือลำนั้นได้ออกไปพ้นเขตทำเลนำร่อง และผู้นำร่องที่นำร่องเรือลำใดเข้ามาจากทะเลก็เหมือนกัน ต้องอยู่ต่อไปในเรือจนกว่าเรือลำนั้นได้ทอดสมอหรือจอดเป็นที่พอใจของนายเรือหรือของผู้ที่ควบคุมเรือลำนั้นแล้ว จึงจะออกจากเรือลำนั้นได้ เขตทำเลนำร่องที่นอกสันดอนนั้นคือ เพียงแนวน้ำลึกสี่วาเมื่อเวลาน้ำลงงวด

เมื่อเรือลำใดต้องถูกกักด่านป้องกันโรคภยันตราย ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าจำเป็นต้องกักผู้นำร่องเรือลำนั้นไว้ ในเรือเพราะเหตุที่ได้ขึ้นอยู่บนเรือที่มีโรคภยันตรายเช่นนั้น ก็ให้กักผู้นำร่องนั้นไว้ในเรือได้จนกว่าจะอนุญาตปล่อยให้เรือลำนั้นพ้นจากถูกกักด่านป้องกันโรคภยันตราย

ห้ามมิให้ผู้นำร่องนำเรือค้าขายลำใดไปทอดสมอในแห่งหนึ่งแห่งใดภายในเขตที่กำหนดไว้สำหรับทอดจอดเรือรบไทยสยาม ตามความซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๓๖ แห่งพระราชบัญญัตินี้

ทำเลที่ทอดจอดเรือสำหรับผู้นำร่องพักที่นอกสันดอนหรือในเขตทำเลทอดสมอเรือแห่งใด ๆ ในน่านน้ำไทยน้ำสยามนั้น ต้องให้เจ้าท่าเป็นผู้กำหนดให้ และห้ามมิให้เรือนำร่องลำนั้นไปพักที่อื่นนอกจากทำเลที่กำหนดไว้ให้นั้น โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าท่าก่อน

เมื่อจะออกประกาศนียบัตรเช่นว่ามาแล้ว ให้แก่ผู้ใดสำหรับทำการเป็นนายเรือหรือต้นกลหรือนายท้ายหรือผู้ใช้จักรหรือต้นหน ท่านว่าผู้นั้นต้องได้รับความสอบไล่ว่ามีความรู้สมควรแก่การ และผู้นั้นต้องแสดงสักขีพยานเป็นหลักฐานว่าตนมีความชำนาญในการนั้น ๆ และเป็นคนประพฤติกิริยาเรียบร้อยในเวลาอยู่ในเรือ ไม่เป็นคนเมาและถ้าจะเป็นนายเรือ ต้นหน, หรือนายท้าย ต้องแสดงให้เห็นเป็นที่พอใจว่าตนมีสายตาดีเป็นปรกติปกติด้วย

ผู้ใดเอาประกาศนียบัตรของคนอื่นออกอ้างหรือใช้สำหรับตนด้วยประการใด ๆ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษานุโทษเป็นสามสถาน สถานหนึ่งให้จำคุกไม่เกินกว่าหก ๖ เดือน สถานหนึ่งให้ปรับไม่เกินกว่าพันบาท สถานหนึ่งทั้งจำทั้งปรับเช่นว่ามาแล้วด้วยกัน และผู้ใดแสวงหาประกาศนียบัตรมาให้ใช้สำหรับการเช่นว่ามาในมาตรานี้ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษเช่นว่ามาแล้วดุจกัน

คนรับจ้างสำหรับทำการในเรือเดินทะเลคนใด จะเข้าทำการงานหรือมีผู้จ้างทำการงานในเรือกำปั่นชาติไทยสยาม หรือเรือกำปั่นต่างประเทศชาติใดที่ไม่มีกงสุลประจำอยู่ในประเทศไทย ต้องได้รับอนุญาตเจ้าท่าก่อนจึงทำได้ และเจ้าท่าต้องเรียกใบพยานเลิกจ้างที่ผู้นั้นได้รับจากเรือที่ตนได้ทำการงานมาแล้วในหนหลังมาเก็บรักษาไว้ด้วย ถ้าและผู้นั้นนำใบพยานเช่นนั้นมาส่งไม่ได้ ท่านว่าผู้นั้นจำเป็นต้องชี้แจงว่าเป็นด้วยเหตุใดให้เป็นที่พอใจเจ้าท่า

ค่าธรรมเนียมซึ่งรัฐบาลไทยสยามจะได้กำหนดตามครั้งคราวนั้น ให้เรียกเก็บสำหรับการว่าจ้างและการเลิกจ้างทุกครั้ง ให้เจ้าท่าจัดระเบียบพิกัดค่าธรรมเนียมเช่นนี้ปิดประกาศไว้ ในที่แลเห็นง่าย ณ ที่ว่าการกรมเจ้าท่า และให้มีอำนาจไม่ยอมเป็นธุระจัดการว่าจ้างหรือการเลิกจ้างรายใด ๆ ก่อนได้รับค่าธรรมเนียมในส่วนนั้น

เมื่อคนทำการในเรือเดินทะเลคนใดเลิกรับจ้างจากเรือกำปั่นไทยสยามลำหนึ่งลำใดภายในพระราชอาณาเขต นายเรือกำปั่นลำนั้นต้องทำใบพยานการเลิกจ้างให้ผู้นั้นไปฉบับหนึ่งเป็นคู่มือ ให้ทำให้ในเวลาที่เลิกจ้าง และให้เขียนความลงไว้ในนั้นว่าผู้นั้นได้รับจ้างช้านานเท่าใด ประเภทการที่ได้ใช้ให้ทำและเลิกจ้างเมื่อวันใด และลงลายมือนายเรือเป็นสำคัญ ถ้าและผู้เลิกรับจ้างจะขอร้องให้ทำหนังสือชี้แจงเพิ่มเติมว่าได้ให้ค่าจ้างและได้หักเงินค่าจ้างอย่างไร นายเรือต้องทำให้ตามประสงค์ ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ร้องขอ

การเลิกจ้างคนทำการในเรือเดินทะเลจากเรือกำปั่นชาติไทยสยาม หรือจากเรือกำปั่นต่างประเทศที่ไม่มีกงสุลประจำอยู่ในประเทศไทยนั้นห้ามมิให้ทำในที่อื่น นอกจากที่ว่าการกรมเจ้าท่า

ความผิดต่อข้อบังคับอย่างใด ๆ ที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๘๕, ๒๘๗, ๒๘๘ ๒๘๕,๒๘๗,๒๘๘ และ ๒๘๙ นั้น ท่านให้ปรับผู้กระทำผิดเป็นเงินไม่เกินกว่าห้าสิบบาท

ผู้ใดเป็นผู้นำร่อง,ต้นกล,นายท้าย,ผู้ใช้จักร,นายเรือ หรือต้นหน ได้รับประกาศนียบัตร หรือ ใบอนุญาตตามลักษณะมาตรา ๒๔๙ หรือ ๒๗๗ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ถ้าและทำการไม่สมควรกับหน้าที่หรือประพฤติมิชอบ หรือมีความละเลยหรือขัดขืนไม่กระทำตามข้อบังคับที่ว่ามาแล้ว ท่านว่าเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่มีอำนาจที่จะงดไม่ให้ผู้นั้นใช้ประกาศนียบัตร หรือใบอนุญาตของตนในระหว่างเวลามีกำหนดไม่เกินกว่าปีหนึ่ง หรือเรียกคืนประกาศนียบัตรหรือใบอนุญาตนั้นก็ได้ และโดยไม่เป็นการลบล้างโทษอย่างอื่นซึ่งผู้นั้นจะพึงได้รับเพราะเหตุที่ทำการไม่สมควรกับหน้าที่ หรือความประพฤติมิชอบ หรือความละเลย หรือขัดขืนฉะนั้น ถ้าและผู้นำร่องคนใด ต้องคำพิพากษาเป็นสัตย์ว่าได้กระทำการลอบหนีภาษี นอกจากโทษานุโทษซึ่งพึงจะต้องได้รับตามกฎหมายสำหรับความผิดเช่นนั้น ท่านว่าให้เรียกคืนใบอนุญาตสำหรับผู้นั้นเสีย และห้ามมิให้ผู้นั้นมีอำนาจยื่นคำขอรับใบอนุญาตใหม่ได้ ในระหว่างเวลาสิบสองเดือนนับจากวันที่ต้องคำพิพากษาฉะนั้น

การใช้อำนาจปรับโทษที่ให้ไว้แก่เจ้าท่าตามพระราชบัญญัตินี้นั้น ไม่เกี่ยวข้องอย่างใดกับคดีทางอาญาหรือทางแพ่งซึ่งอาจฟ้องร้องจำเลยในความผิดอันเดียวนั้น ต่อศาล ซึ่งมีหน้าที่เพื่อให้ลงโทษหรือให้ปรับจำเลยใช้ค่าเสียหาย ตามลักษณะที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้หรือกฎหมายอื่นสำหรับความผิดนั้น

ประกาศนียบัตรหรือใบอนุญาตใด ๆ ที่ถูกเรียกคืนนั้น ท่านให้ยกเลิกเป็นอันใช้ไม่ได้ต่อไปทุกฉบับ

ถ้าเรือที่โดนกันนั้น ต่างมีความผิดหรือความละเลยทั้งสองลำ ท่านว่าไม่ต้องปรับให้ฝ่ายใดใช้ค่าเสียหายอันตรายซึ่งได้มีแก่ลำใดหรือทั้งสองลำ เว้นไว้แต่ถ้าพิจารณาได้ความปรากฏว่า มูลเหตุที่โดนกันได้เกิดจากฝ่ายใดโดยมากฉะนั้น จึงให้ศาลซึ่งมีหน้าที่ตัดสินกำหนดจำนวนเงินที่ฝ่ายนั้นจะต้องใช้ค่าเสียหายให้แก่อีกฝ่ายหนึ่ง

(๑) ถ้ามีความผิดอย่างใดต่อกฎข้อบังคับสำหรับป้องกันเหตุเรือโดนกัน เกิดขึ้นเพราะความละเมิดของนายเรือ หรือเจ้าของเรือลำใด อันเป็นละเมิดที่กระทำด้วยความจงใจ ท่านว่านายเรือหรือเจ้าของเรือผู้นั้น มีความผิดต้องระวางโทษานุโทษสำหรับทุกครั้งที่ละเมิดเช่นนั้นเป็นสามสถาน สถานหนึ่งให้จำคุกไม่เกินกว่าหกเดือน สถานหนึ่งให้ปรับเป็นเงินไม่เกินกว่าพันบาท สถานหนึ่งทั้งจำทั้งปรับเช่นว่ามาแล้วด้วยกัน (๒) ถ้ามีความเสียหายเกิดขึ้นแก่บุคคล หรือทรัพย์สมบัติเพราะเหตุเรือลำใดไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับอย่างหนึ่งอย่างใด ในกฎข้อบังคับสำหรับป้องกันเหตุเรือโดนกัน ท่านว่าให้ถือว่าความเสียหายอันนั้นเท่ากับได้มีขึ้นจากความละเมิดอันจงใจของผู้ควบคุมการอยู่บนดาดฟ้าเรือลำนั้นในขณะที่เกิดเหตุ เว้นไว้แต่ถ้าพิสูจน์ให้ศาลเห็นเป็นที่พอใจว่ามีเหตุอันจำเป็นในขณะนั้นที่จะต้องประพฤติให้ผิดไปจากกฎข้อบังคับที่ว่ามาแล้ว (๓) ในคดีเรื่องเรือโดนกัน ถ้าปรากฏขึ้นต่อศาลซึ่งพิจารณาคดีนั้นว่าได้มีความละเมิดเกิดขึ้นต่อข้อบังคับข้อหนึ่งข้อใดแห่งกฎข้อบังคับสำหรับป้องกันเหตุเรือโดนกัน ท่านให้ถือว่าความผิดที่เป็นมูลแห่งคดีนั้นตกอยู่กับเรือลำที่ได้มีความละเมิดอันนั้น เว้นไว้แต่ถ้าพิสูจน์ให้ศาลเห็นเป็นที่พอใจว่าได้มีเหตุอันจำเป็นที่จะต้องประพฤติให้ผิดไปจากกฎข้อบังคับที่ว่ามาแล้ว